Vandaag zijn we in de auto gestapt op weg naar de oostkust van Bahrein. We waren al vaker over de snelweg gegaan langs de oostkust naar het zuiden. De dorpjes hadden we altijd links laten liggen.
Bij Al Askar de snelweg af, het zag er direct leuk uit vanuit de auto. In de verte zagen we een eilandje dit bleek Shaikh Ibrahim Shrine te heten. Ik heb mijn best gedaan om wat meer te weten te komen over het eiland, maar strand op internet op politieke berichten m.b.t. tot minderheden. Ook zag ik dat er een geocache ligt, en op een Facebook pagina zag ik een beschrijving van iemand die per kano er naar toe was gevaren. Deze man trof aalscholvers aan.
Onze autorit ging verder, op een verlaten vlakte wilden we even de benen strekken op het strand. In de auto dachten we wat vreemd dat hier niemand van al dit moois geniet. Bij het strand was een vreselijke geur, welke zo afschuwelijk was dat we zelfs geen aandacht hadden voor alle mooie schelpen die er lagen. Er lagen schelpen van wel 20 cm groot maar die hebben we laten liggen, een paar kleintjes hebben we meegenomen en zijn daarna snel weer in de auto gekropen.
Een eindje verder gereden kwamen we langs een police academy en een gevangenis in aanbouw. In mijn achteruit kijk spiegel zag ik een politie auto ons volgen. Ik draaide een parkeerplaats op en de politie volgde me. hij parkeerde een eindje verderop. We gingen naar een keurig aangelegd strandje, bij het water was het weer een vieze drab, hier gaat nooit iemand zwemmen te goor.
De vogels genoten wel.
Sheikh Ebrahim Island (sheikh as in religious leader, not member of the royal family), also known as Jazirat Al Shaikh, is a small sandy drop in the ocean topped with an ancient mosque. This supposedly haunted island is shrouded in myths and stories. About 250-300 years ago, it was a pilgrimage site. “People used to come on donkeys all the way from Manama to Askat (the village on the main island across from Sheikh Ebrahim) to visit the sheikh,” explains Mohammed Slaise, Al Dar Island manager. “They used to seek his help to become pregnant, be cured of illnesses, and so on.” Today, the island has a forlorn, almost eerie feel to it. The deserted, sandy grey mosque, with its barred windows and doorless entrance sits on top of arid rocks and the screams of birds fill the air. These birds are everywhere and they clearly reign the island, which is why you can’t set foot on it. “You can’t get off the boat here, because the birds will attack,” explains Mohammed. The sheikh is buried somewhere on the island, but, as is customary in Islam, nobody knows exactly where. In his final years, he became a recluse on the island and would not see anyone, which is probably where the belief that it is haunted originated. “There are so many stories about this island,” says Mohammed. “My mother used to tell us lots of them, she was good at making up stories.” One such tale tells that the sheikh gave sanctuary to a prominent and wanted thief here so that the law never managed to catch him. “They also used to send people who had committed crimes,” recounts Mohammed. “They used to stay with the sheikh and ask for forgiveness for what they had done.” There is a lot to be said for a Bahraini tour guide to this island if you can get one, so try. All those unique little stories put the significance of the place in perspective and make it a lot more interesting. Sheikh Ebrahim can be visited every day except Mondays, Tuesdays and Fridays
Bij Al Askar de snelweg af, het zag er direct leuk uit vanuit de auto. In de verte zagen we een eilandje dit bleek Shaikh Ibrahim Shrine te heten. Ik heb mijn best gedaan om wat meer te weten te komen over het eiland, maar strand op internet op politieke berichten m.b.t. tot minderheden. Ook zag ik dat er een geocache ligt, en op een Facebook pagina zag ik een beschrijving van iemand die per kano er naar toe was gevaren. Deze man trof aalscholvers aan.
Onze autorit ging verder, op een verlaten vlakte wilden we even de benen strekken op het strand. In de auto dachten we wat vreemd dat hier niemand van al dit moois geniet. Bij het strand was een vreselijke geur, welke zo afschuwelijk was dat we zelfs geen aandacht hadden voor alle mooie schelpen die er lagen. Er lagen schelpen van wel 20 cm groot maar die hebben we laten liggen, een paar kleintjes hebben we meegenomen en zijn daarna snel weer in de auto gekropen.
Een eindje verder gereden kwamen we langs een police academy en een gevangenis in aanbouw. In mijn achteruit kijk spiegel zag ik een politie auto ons volgen. Ik draaide een parkeerplaats op en de politie volgde me. hij parkeerde een eindje verderop. We gingen naar een keurig aangelegd strandje, bij het water was het weer een vieze drab, hier gaat nooit iemand zwemmen te goor.
De vogels genoten wel.
We liepen een pier op waar een zeer gammel steigertje was. Tussen de stenen en in het water wemelde het van de vissen en krabben.
We liepen terug naar de auto, de politie man kwam ook weer aangelopen, hij stapte in de auto en ik heb hem voor laten gaan en ben de andere kant opgereden. Via een zandweggetje, "waar ik nog een mooie zwaluw zag", zijn we op een fly-over gekomen zodat we aan de andere kant van de snelweg, via de tree of life door de woestijn naar huis zijn gereden. Kortom lekker middagje uit.
Toch nog een leuk verhaal gevonden over het eiland: Sheikh Ebrahim Island
