Aqaba en reis terug

De terug reis was via Aqaba en Haql. We verwachten wel wat problemen bij de grens, de heenreis ging lastig en daarom leek het ons verstandig het laatste nachtje over de grens in Saudi door te brengen.
Dit bleek een verstandig besluit, we hadden niet echt de rust om Aqaba goede te bekijken, we hebben wat gegeten, hebben vluchtig langs een vervallen fort gelopen en zijn naar de grens gegaan. Het koste ons een uur en een kwartier om de grens te passeren, eerst moesten we exit tax betalen, en ik had net niet genoeg JOD´s op zak. Daarna begreep de Saudi beambte niet dat de auto niet op mijn naam stond, het begrip huren kreeg ik niet aan zijn verstand, hij sprak enkel Arabisch en ik enkel Engels. Een telefoontje met Mansour van mijn werk gaf uitkomst. Daarna de auto check, ik moest 5 stempels en handtekeningen halen, alle koffers moesten open, de auto door een X-ray op een lopende band, (heel fancy).
We overnachten in een appartementen complex, dit was mooi gelegen maar er was niets aanwezig, geen toilet papier, geen bestek, geen handdoeken. Nou ja beetje kamperen, De weg naar Tabuk was adembenemend mooi. een beetje als bij wadi rum.

Madaba

We zijn op oudjaarsdag naar Madaba gereden, we kwamen te vroeg aan bij het hotel, we hebben de koffers geparkeerd in de lobby en zijn een wandeling begonnen naar een paar kerken en musea. Madaba is de stad van de mozaïeken. De eerste kerk (grieks ortodox) was de meest bijzondere, er was een kaart gemaakt van mozaiek steentjes, de kaart is gemaakt in de zesde eeuw, en gaf aan waar de dode zee, de Jordan river, Jeruzalem, de Nijl, de Sinai berg etc. is.

Vervolgens zijn we naar Archaeological park gelopen, er was een erg aardige man die ons heel veel heeft verteld over de mozaiek kunst, en hoe ze mozaiek werken uit andere gebouwen hadden overgebracht naar het museum. uiteindelijk bracht hij ons naar zijn werkplaats, de oudste en enige mozaiek school in Jordanië. Ik heb de man een tip gegeven en we hebben heel wijs niks gekocht.

Daarna gingen we naar een andere kerk, hier was een zeer onaardige man, hij gaf ons maximaal 5 minuten, langer mochten we niet blijven. In Dana hadden we een verhaal gehoord over een onaardige man, die aan het eind van zijn `op het oog gratis ` rondleiding geld eiste voor zijn werk. Toen de man ieder 30 seconden op zijn horloge keek en naar ons stond te roepen, hebben we de volgende foto genomen en zijn binnen een minuut weer vertrokken. Tjonge wat een eikel.

We vonden hierna een heerlijk plekje waar het super gezellig was en waar men bier en wijn schonk. Na deze pauze gingen we naar de auto om vervolgens naar mount Nebo te rijden. We kwamen om 4 uur aan, en dat was precies de tijd dat het hek dicht ging, en we hadden geen toegang. Stom verbaast waren we, de dag ervoor waren we naar de plek gegaan waar Jesus gedoopt is. We kwamen om half drie aan, en het hek was dicht want het opende na drieen. Deze doop plek hebben we dus gemist. Bij mount Nebo zijn de de berg er vlak naast opgeklommen. Vreemd genoeg is deze net iets hoger als mount Nebo. Ik kan me haast niet voorstellen dat Moses, de op een na hoogste berg uitzoekt, terwijl ze misschien 500m naast elkaar liggen.

Desalniettemin was het uitzicht prachtig, in de verte de dode zee, en de zon ging onder, als vertier hebben we zo´n stapel stenen gemaakt, die je wel vaker boven op een puntje van een berg ziet.

Die kerk staat op mount Nebo

Ma´in hot spring

Ma´in Hotspring ligt op een steenworp afstand van de dode zee. Er is een bron met heet water, en dit water is voor een deel omgeleid naar het zwembad bij het hotel.
We hebben de kings highway genomen van Dana naar Ma´in. Deze weg loopt hoog over bergkammen, er waren prachtige vergezichten, het landschap trekt als een prachtig plaatje aan je voorbij. Eerst was er nog wat mist, maar iets lager in de bergen, zagen we echt hoe mooi het was. We hebben een stop gemaakt bij een alleraardigst koffie tentje, het was ook leuk opgeschilderd. Vanaf hier hadden we de eerste blik op de dode zee.

Het Ma´in Hotspring resort was erg luxe, het was 180 graden het tegenovergestelde van de vorige nacht. Het water in de zwembad was te heet om lang in te blijven, het zweet stond op mijn voorhoofd. Het eten was heerlijk. We hebben er een wandeling gemaakt rond de bronnen.

Een dag later zijn we naar de dode zee gegaan, ik had mijn twijfels of ook ik zou blijven drijven, dit is me namelijk nog nooit gelukt. In de dode zee is dit anders, je kan niet eens normaal zwemmen omdat je benen boven het water uitgaan. Ik kreeg 1 druppel op mijn lippen, het smaakt niet zout, het smaakt naar iets anders, het smaakt vreselijk. Er staan ook overal doodskopborden en waarschuwingsborden dat je het niet in je mond of ogen moet krijgen. Het is een heel bijzondere ervaring.

Dana

Van Petra zijn we naar Dana gegaan, we waren van plan om een wandeling te maken door een kloof. De laatste kilometers in de auto waren in de dichte mist. Het zicht was bijzonder slecht, via een heel klein stijl weggetje kwamen we op de plaats van bestemming. Een vriendelijke man stond ons te woord, hij zat in een minuscuul klein kantoortje, buiten was het 2 graden, met een dikke jas aan was het binnen wel te doen. De man begon al snel te vertellen over de hoogtij dagen van Jordanie, Jordanie was de heerser en hun militairen gaven overal hand en span diensten in omliggende landen om de vrede te bewaren. Maar nu er olie is, zijn de verhoudingen veranderd, hij vond dit over duidelijk maar niets. Er kwam een sportieve jonge dame binnen, en ze vroeg naar de wandel tocht, naar beneden zodat je aan het eind opgehaald kan worden met een auto om de berg weer op te komen. Dit was precies wat wij in gedachten hadden. De man achter de balie zei dat het een slecht idee was, het was slecht weer en wellicht gaat het regenen. Hij zei tegen haar `wandel een beetje hier tussen de huizen das beter`. Ze hield nog een paar keer aan, uiteindelijk gaf de man het advies om 1 uur naar beneden te lopen en dan weer terug omhoog. De 14 km is niet leuk met dit weer zei ie. De vrouw vertrok. Na het inchecken kregen we een lunch, het was eenvoudig maar erg smakelijk. We besloten om net als de vrouw 1 uur naar beneden te lopen en dan weer terug. Het pad was erg stijl, het wandelde absoluut niet prettig en er stond een harde gure wind, en toen we beneden waren begon het ook nog te regenen. Erg jammer, het lopen begon net aangenaam te worden, maar ja, we hebben vakantie en we doen dit voor onze lol, dus zijn we terug naar boven geklommen. Het voordeel van zo´n stijl pad is dat je het lekker warm krijgt.

We hebben de straalkachel aangezet toen we eenmaal terug op de kamer waren. Het kamertje zag er goed uit, het is eenvoudig maar er is aandacht voor sfeer en dat maakt het leuk. Het enkele glas straalt echter enorme kou, knus zitten we met z´n allen rond de straalkachel een kruiswoord raadsel op te lossen. We worden geroepen voor het avond eten. Ook in de kamer waar het eten wordt geserveerd is het fris, er staat 1 klein gaskacheltje in het midden, de deur kiert en het enkele glas in ijzeren kozijnen maakt het ook hier niet warmer. De mensen stromen binnen, en al snel komen er allerlei gezellige gesprekken los. De sfeer is top en al snel vergeet je dat het fris is, iedere keer als je denkt brr, dan komt de gastheer met een ketel hete thee. De volgende ochtend hebben de het douchen maar achterwege gelaten nadat Bart enigszins verkleumd en klagend uit de badkamer kwam. Op naar Ma´ín hotspring.