Inspiratie

Het rennen voelde vandaag beter dan vorige week. Ik had het gevoel dat het minder warm was en dat de luchtvochtigheid aanzienlijk lager was.
Uitgelaten open ik de Garmin resultaten en zie tot mijn verbazing dat de temp hoger was dan vorige week.

De luchtvochtigheid is wel aanzienlijk lager, vorige week 75% en nu 67%. Ik kan haast niet geloven dat dit het verschil maakt. Mijn darmen waren vandaag ook nog eens vreselijk opstandig voor vertrek. Vreemd dat het dan toch opeens beter voelt. Misschien is het wel inspiratie, gisteren het ik een enerverend gesprek met een Indiase collega die is gaan rennen mede door mijn enthousiasme over rennen in India. Ook Clinton had grootse ren plannen voor dit weekend. En EJ gaf vlak voor vertrek aan dat ie plannen had gemaakt voor een ultra en een marathon.
Rennen is mentaal, ik blijf maar dromen over die lange runs die redelijk eenvoudig gingen en waar ik van de omgeving kon genieten. Dit zit er op dit moment niet in, maar het voelt ontzettend goed dat ik vandaag ander halve keer zover kon rennen als vorige week. 

Hitte

De AC in de kamer is stuk. De temperatuur in de kamer blijft op ongeveer 30 graden. Dit komt hoofdzakelijk door de AC in de slaapkamer, deze staat volop aan en met de deur open koelt het redelijk af.
Augustus is denk ik de onprettigste maand in Bahrein. We gingen gisteren rennen om 5 uur s'ochtends, als je de deur open doet dan slaat er een soort klamme deken om je heen. Kamelbag op de rug met twee liter koud water. Het is buiten 34 graden.

Ik zeg tegen EJ ik vind het zoveel prettiger om 7 km buiten te lopen dan 15 binnen op de treadmill, dat is zoo saai. We gaan rennen en ik merk al snel dat er een soort futloos gevoel in me opkomt. Na drie km, zegt iets in je, dit is niet fijn. Je hartslag is nog steeds laag, je benen voelen OK en toch voel je je op een of andere  manier ellendig en wilt stoppen. Ik nam een slok water, o dat is lekker koel, ik verbeeld me dat ik me er beter door voel en neem nog wat koud water. Nadat de 4de km was volbracht, verbaas ik me dat de snelheid constant is, ik ren slechts 10 km per uur maar toch ben ik er blij mee. Ik stel de target bij in mijn hoofd, minimaal 5 km vandaag. Nadat ik 5 km heb volbracht, pers ik er nog 1 km uit en stop na 6 km. Ik voel me ellendig, ik ben niet buiten adem of zo. Ik moet nog 2 km wandelen voordat ik thuis ben, het wandelen voelt iets beter maar ver van comfortabel, ik slenter een beetje voort, mijn handen zwellen op, ik verlang naar de AC die het niet doet, ik verlang naar het zwembad wat ook 30 graden is. Ik overweeg zelfs om weer te gaan hardlopen zodat ik sneller bij het zwembad ben.
Thuis aangekomen spring ik direct in het zwembad, na 5 minuten ga ik naar binnen en ervaar de 30 graden binnen als comfortabel koel. Ik tap een kan koud water en zet een kopje koffie, en vervolgens drinken we dit buiten op. Er staat een klein briesje dat om het huis waait, en dit voelt heerlijk. Dit briesje zorgt er voor dat het midden op de dag niet warmer wordt dan 43 graden, het was afgelopen week ongeveer 47 graden. Na een kwartiertje voelde ik me langzaam weer normaal voelen, het ellendige gevoel was weg. Tja, waarom om doe je dit en ga je niet gewoon op die saaie treadmill. Dit is iets wat ik moeilijk kan uitleggen. Rationaal gezien zou je hier niet voor kiezen. Misschien wil ik wel gewoon graag een stoere blog schrijven.
Binnen in de kamer is het 30 graden, na een tijdje krijg ik het warm, ik ga naar de slaapkamer en na een tijdje krijg ik het koud. Zo pendel ik een paar keer op en neer.
Na de lunch besluit ik om te gaan zwemmen in zee. Als ik de buiten deur open doe dan voel ik een zinderende hitte, in de auto is het niet minder warm. De AC volop aan maar dat duurt even, de parels zweet gutsen van mijn voorhoofd, na 2 minuten merk je het effect van de AC en voelt het comfortabel in de auto. Bij Budayah op het strand is het leeg, ik ben de enige gek die hier midden op de dag gaat zwemmen. Ik stap uit de auto en merk na 20 meter dat het zweet weer van mijn hoofd gutst. Op het strand doe ik mijn shirt uit, bril op en zwemboei om, ik houd m'n slipper nog even aan, het zand is bijna te warm om op blote voeten op te staan. Een paar snelle passen naar het water, maar zodra ik m'n voet in het water steek voelt het alsof ik even moet doorkomen, alsof je in een te warm bad stapt.
Ik loop door en ook als mijn middel in het water komt, is het even wennen aan de warmte. Ik ga zwemmen en na 200m heb ik het gevoel dat het niet comfortabel is. Ik ga staan en geniet van het briesje dat langs mijn natte lijf blaast. Bijzonder dat je afkoelt terwijl de temperatuur van de lucht 43 graden is. Ik besluit om mijn zwem avontuur maar voortijdig af te breken. Op het strand geniet ik van een fles koud water, en vervolgens ben ik maar lekker weer naar huis gegaan.

Zaterdagmiddag

Ik reed wat rond op zoek naar een nieuw plekje. Ik ging eerst even naar national hotel services voor wat drank. Met een auto vol bier reed ik wat rond en ik zag achter de volkswagen garage, in Sitra, wat groen. Ik reed het paadje in en zag aan het eind een stukje droog gevallen land vol met vogels. De zon ging bijna onder en ik had tegenlicht niet ideaal om mooi scherpe plaatjes te schieten. Ik klom het talud af en keek even naar de vogels. Ik hoorde mannen bij mijn auto praten, ik dacht Ojee ik zal wel weg gestuurd worden, maar dat viel mee. Daarna ben ik even naar de andere kant van het landje gereden, daar was een pijpleiding, het zicht was mooi van hier op de ASU Applied Sience University. De zon was bijna onder.

Prince Khalifa bin Salman park

De parkeerplaats stond vol, en toch zat ik lekker alleen op een rots ver van de drukte een paar foto's te maken.

Wandeling in t'bos

Als eerste viel het me op dat onze buren lekker opschieten met hun optrekje. Ik heb mijn nieuwe camera meegenomen, ik moet nog wat oefenen met de instellingen. Dus de eerste de beste duif die ik zag heb ik direct mooi scherp op de foto gezet, dit geeft moed. Dan komt de ossenkar om de hoek en ook deze pats op de foto. Ik wandel een stuk verder en ik ga ergens rustig zitten op zo'n dertig meter van een grote hoop stront. Het zat vol met van die grote witte vogels, de foto's vond ik niet de moeite om hier te posten. Ik keek nog wat om me heen en zag een haan en een kip, ze waren ver weg, maar met een beetje zoom en een vaste hand komt het toch wat dichter bij. Als toetje zag ik nog een kwartel en zo'n vogel (Hoopoe) met een mooie kuif, het beestje ging lekker voor de lens allerlei kunstjes doen dus ik heb me heerlijk vermaakt. Die kwartel was me te snel af, ik kon niet zo snel scherpstellen, dat beest bleef maar lopen.

Naar Oman met Claas en Anneke

Het was een beetje een last minute opwelling om naar Oman te gaan. We zijn vier dagen geweest en hebben heel veel gezien, het lijkt wel alsof we lang zijn weg geweest.
Op dag 1 zijn we van Bahrein naar Muscat gevlogen en zijn we doorgereden naar Nizwa, onderweg zijn we even in Ikzi gestopt en hebben we prachtige foto's gemaakt.

 Izki

Izki

 Nizwa

Nizwa

Op dag twee zijn we via Sinaw en Ibra naar de woestijn gereden bij Bidryah. In Sinaw was een prachtige markt, de lokale bevolking waren dieren aan het verhandelen en van die Omaanse dolken enzo. De vrouwen droegen prachtige kleren, en hadden een maskertje voor hun gezicht.

 Onderweg

 Sinaw

 Sinaw

 Sinaw

 Sinaw

 Bidryah

 Bidryah

Bidryah

Vlak voor zonsondergang ben ik gaan rennen, na 5 km door het mulle zand dacht ik dat het tijd werd om met een royale boog terug te gaan, er was niets anders dan zand om me heen, als oriëntatie had ik een zendmast, ik schatte dat het 1 km was maar het bleken er 2 te zijn, het is erg moeilijk om afstand en richting te schatten in de woestijn. Het was wel heel erg mooi, het top punt was de zonsondergang. Fantastisch mooie ervaring.

Op dag 3 zijn we naar Al Hadd gereden, s'ochtends zijn we eerst naar Wadi Bani Khalid gegaan dit was een een waanzinnig mooi plekje. in Al Hadd is een strand waar schildpadden eieren leggen.

Wadi Bani Khalid

Ik heb geen foto's gemaakt van de schilpadden. Het was erg interessant om te zien, maar ik wilde dat beest niet te veel storen tijdens zijn weg naar het strand.

Laatste dag zijn we terug langs de kust naar Muscat gereden, een tussen stop in Tiwi waar weer een prachtige Wadi was. Daarna nog een stop en korte zwemactie in Bimma Sinkhole.

 Tiwi Wadi

Sinkhole bij Bimma