maandag 30 juni 2014

Stiekem

Ik denk dat iedereen wel het gevoel kent van toen je jong was en stiekem een koekje pakte. Je stopt het in je mond, pa of ma komt binnen en probeert dan te verbergen dat je aan het kauwen bent.
Het is Ramadan in Saudi, eten en drinken is verboden. De eerste dag dacht ik, ik red het wel zonder. Gek genoeg kreeg ik al na 5 minuten op kantoor een enorme behoefte om koffie te drinken. Ik ging aan het werk en dit verdrong de gedachten aan eten of drinken. Rond lunch tijd begon iets te knorren in mijn buik. Stug doorwerken, de meeste collega's gaan naar huis want er is een verkorte werkdag van 6 uur, ik had nog een vergadering. Ik voel me een beetje dizzy in mijn hoofd. Iets na vieren besluiten we naar huis te gaan. Zodra we in de auto zaten heb ik een fles water naar binnen gegoten. En ben aan mijn boterhammen begonnen, om me heen kijken of niemand het ziet.
Vandaag dacht ik dit is niet gezond, ik heb een paar keer de deur van mijn kantoor dicht gedaan en heb wat water gedronken verstopt achter mijn deur. Er zit nogal een groot raam in mijn kantoor er is dus een klein hoekje waar ik me kan verbergen. Bizar eigenlijk, dat dit noodzakelijk is. Tijdens het middag uur vond ik het tijd voor een boterham, Ik propte de boterham naar binnen en ging achter mijn buro zitten, en enigzins onopvallend kauwen. Het stiekem een koekje eten kwam boven drijven. 

vrijdag 27 juni 2014

Riffa fort

Vandaag gingen Gerlinde en ik op zoek naar een geocache. We hadden een plek gevonden waar 4 caches lagen. We reden er naar toe en de thermometer gaf 43 graden aan, niet echt een temperatuur om een eindje te wandelen. We besloten met de auto naar de cache te rijden, er waren zandpaden waar vaker auto's langs reden. We stapten uit toen we bij de eerste cache waren aangekomen, na 5 a 10 minuten zoeken gaven we het op. Terug in de koele auto, op weg naar de volgende cache. Deze vonden we vrij snel, Gerlinde rook aan haar handen, ik ook, bah het was alsof er iemand overheen had gepiest. We hebben ons schaarse drinkwater er maar aan opgeofferd. Op naar de volgende cache, de hint zei iets over een oude schoen, deze hadden we snel gevonden, er ligt erg veel plastic in de struikjes op de zandvlakte. De zinderende zon, het gevoel dat het vies was deed ons besluiten om te stoppen. We zagen op steenworp afstand Riffa Fort.(Shaikh Salman bin Ahmed Fort). Mooi gezicht het fort op een heuvel (soort rif). De weg naar het fort was nog wel een ommetje, eerst naar de verharde weg en toen een flink stuk rond.



Er zijn veel nisjes in het Fort, dit hoekje deed me meer aan een toilet denken. Er zijn her en der wat oude schilderingen te zien, ik denk dat veel is verloren gegaan door nieuw stucwerk.


Dit was ook een bijzonder kamertje, ik heb geen idee waar het voor dient.

Plafond van Palmboom planken, niet het meest stevige.


Beneden in de verte liggen de caches (Hunanaiya valley)


Het fort is gebouwd in 1812. Sjeik Isa bin Ali Al Khalifa heerser van Bahrain van 1869 tot 1932 is geboren in het fort. Misschien was er ook wel een fort in de 17de eeuw.



In het fort was een museum, bovenstaand filmpje geeft een galopperend paard weer. Erg leuk gemaakt met een paar loop lampjes.


zaterdag 21 juni 2014

Budaiya

Gisteren door Budaiya gereden, we waren al vaker in Budaiya geweest voor de groenten markt. Maar nog nooit het dorpje ingereden, het dorp staat bekend dat er vooral sjiieten wonen welke met regelmaat voor wat oproer zorgen. Ik ben het dorpje ingereden en naar een bouwproject gereden. Het is een schril contrast, de relatief eenvoudige huizen in het het dorp en dan die enorme bouwplaats met hoogbouw. De bouw ligt al lang stil, de project ontwikkelaars hebben bedacht dat het wellicht niet te verhuren valt met al die onrust voor de deur. De kranen staan er nog steeds maar ik heb ze het afgelopen jaar niet zien bewegen. Wat een kapitaal vernietiging. Ik kwam daarna op een klein landweggetje, waar ik iets in een boom zag. Ik denk dat het een mongoes is.

Ik ben daarna naar het aanliggende dorpje Diraz gereden. Waar ik bij een mooie moskee kwam. De jongens voor de moskee vonden het prachtig dat ik hun op de foto zette. Deze moskee is helemaal betegelt. Prachtige mozaïeken van blauw tinten. Er staat een zwarte vlag op de moskee, dit gebruiken de sjiieten in Bahrein als een protest. Het geeft mij een beetje een tegenstrijdig gevoel een moskee met een soort piraten vlag er bovenop.




Nadat ik uit het dorpje was, kwam ik aan Abu Subh Beach. Het was er erg druk, veel zwarte jurken en een blank vrouwtje aan het joggen in een erg kort broekje, als een hinde liep ze over het strand. Het zag er erg gemoedelijk uit vrouwen aan het keuvelen tijdens een wandeling of in het gras. Een man met zijn vrouwen bij een boom aan het picknicken.






vrijdag 20 juni 2014

Sneeuwwitje

Thomas had een paar dagen geleden een optreden van school. Het verhaal was me niet geheel duidelijk maar Thomas speelde de jager van het sprookje sneeuwitje. Ze hadden een aantal sprookjes en wat moderne thema's door elkaar gehusseld. Het is volgens mij voor het eerst dat Thomas een redelijk stukje tekst moest vertellen.

Rennen

Vanochtend om 10 uur gerend. In de brandende zon. Ik dacht als ik mijn hartslag laag houdt dan moet het goed gaan. Lekker om te herstellen van de interval training gisteren op de loopband.

Ging wel lekker maar na 3 km moest ik de snelheid wel heel erg temperen om de hartslag laag te houden.

zaterdag 14 juni 2014

Vogels in Bahrein

Vanmiddag heb ik Anne-Marie bij een afscheidsfeestje afgezet, Gerlinde had Thomas bij een verjaardagsfeestje gebracht, en Gerlinde ging zelf met wat vriendinnen shoppen. Ik had dus een paar uurtjes het rijk voor mezelf. Ik dacht het is wel eens tijd om wat vogels te zoeken in Bahrein. De vraag is alleen waar, nou ik ben maar in de auto gestapt en een beetje rondgereden en zo af en toe even eruit om wat plaatjes te maken. De foto's zijn helaas niet zo scherp maar ik heb toch wel een paar leuke gezien.
Bijzonder lange poten






Qatar

We zijn vorige week naar Qatar geweest. Wij zijn met de Auto via Saoedi naar Doha in Qatar gereden. Het was een rit van 450 km door de woestijn. Best een speciale rit. De heenweg was er een storm, veel zand over de weg, gaf wel iets heroïsch. De airco deed het een half uurtje niet in de auto dan realiseer je je dat je hier niet met panne moet komen te staan. We waren met twee auto's dit is best een lekker gevoel voor het geval 1 van de 2 pech krijgt.
We zijn naar de souk geweest, zag er zeer authentiek uit is echter een aantal jaren geleden volledig plat gegooid en herbouwd. Als je geen zin hebt om te lopen dan kun je bij die man in de kruiwagen.



We hebben 1 dag op het strand doorgemaakt, Thomas had zijn wangen aardig rood, die was ik vergeten in te smeren.

De stad is zoals de meeste steden in het midden oosten vol met zeer indrukwekkende hoogbouw.




Deze reiger kwam even naast ons zitten.