Alien

Afgelopen week moesten Gerlinde en Thomas hun multiple entry voor Saoedi vernieuwen. De multiple entry visa is een half jaar geldig. Ik had dit keer het zo goed mogelijk proberen voor te bereiden zodat Gerlinde en Thomas zo kort mogelijk in Saoedi hoefden te zijn. Je zou misschien denken waarom Anne-Marie niet. Tja Anne-Marie had nog al wat problemen om haar eerste visa te krijgen en haar multi-entry is dus een paar weken langer geldig. Verlengen kan alleen als je huidige bijna is verlopen. Indien je vervroegt wilt verlengen dan moet je de vorige cancelen, tja ik durfde het risico niet te nemen of dit lukt op 1 en dezelfde dag. Daarom Anne-Marie over 2 weken.

Naast een goede afspraak is het ook vereist dat je vooraf betaald, dit kan alleen vanaf een Saudi bank account. Dit heb ik niet dus ik ben afhankelijk van een collega. Eerst naar Fabrice, we hebben samen instructies gehaald bij onze government relation ship officer. Fabrice snapte niks van het menu Alien Control, hij sprak het op zijn frans uit, en tja dan slaat het inderdaad nergens op. Het betalen lukte niet want Gerlinde en Thomas waren niet in Saoedi, ik begrijp echt niet waarom deze check in het menu zit. Kortom van mijn goede voorbereiding kwam weinig terecht.

s'Ochtends naar Saudi, ik krijg een textbericht van Fabrice dat hij vertraging heeft met zijn vliegtuig en dus niet op tijd is om mij te helpen met de betaling. Weg goede voorbereiding, ik ga naar Ikea en drop Gerlinde en Thomas. Op kantoor aangekomen vraag ik Chris om te betalen. Ik leg hem het menu uit, Chris schiet in de lach, hij zegt "zijn jouw vrouw en kinderen Aliens".

Na de betaling ga ik naar Suliman, ik zeg vol trots dat het betaald is en ik geef hem de paspoorten. Zegt Suliman tegen me "en de pasfoto's", de stress schiet omhoog, ik heb geen foto's bij me. Het is inmiddels 9 uur, dit was het uiterste tijdstip dat Suliman had aangegeven. Ik vraag hem hoeveel tijd ik heb om foto's te regelen en ben daarna in de auto gesprongen op weg naar Gerlinde. Ik had op dit moment ook een andere afspraak, en daarna nog een en nog een, met andere woorden mijn hele agenda loopt in de soep.

Gelukkig vonden we snel een fotograaf, ik heb Gerlinde weer afgezet bij Ikea en heb de foto's afgegeven. s'Middag hadden we een townhall meeting van een hoge pief in een hotel, ik dacht ik neem Gerlinde mee dan kan ze daar even lunchen en relaxen. Ik had na de townhall nog een vergadering met dezelfde baas. Na de vergadering keek ik op mijn horloge, shit het is al bijna 6 uur, dan zijn de GRO mannen altijd al lang naar huis, en die hebben Gerlindes paspoort nog. Ik bel zo snel ik kon naar Suliman, hij zegt "No problem I handed over the pasport to your wife". Wat toch fantastisch, hij had Gerlinde bij het hotel van de townhall meeting gezien en haar het paspoort gegeven. Ik heb hem maar heel erg hartelijk bedankt.

Eindelijk tijd om het stress niveau te laten zakken.

Budaiya Beach

Vandaag hebben we een mooi plekje ontdekt, het zag er allemaal vrij nieuw uit dus het zal wel niet zo heel erg lang geleden zijn geopend. Het strand was goed, ook al lag er flink wat afval. We verbazen ons er steeds over waarom mensen gewoon alles van hun afgooien. Dit zal ooit wel eens veranderen.
We zagen een aantal vrouwen in hun abaya in het water, Gerlinde zit maar te dubben als ik hier nou zou willen zwemmen moet ik dan een abaya aan en daarmee het water in. Er waren verder geen westerlingen op het strand, wel kwamen er een paar kano's voorbij waarin mensen in badpak zaten. De vissers vaarden er met een hard gejoel langs, die mannen hadden de dag van hun leven. Er bestaan ook geen vissersbootjes met kleine motoren, even buiten de baai trekken ze het gas open en lijkt het wel een speedboot.
Er zaten veel visjes in het water, niet zoveel als bij Aldar, maar ook hier een flinke school, er kwam een stuk brood langs drijven en veel visjes zaten ervan te smullen.

Handy Craft Centre Al Jasra

Vanmiddag zijn we even voor 2 naar het Handy craft centre gegaan. Het was er aardig uitgestorven, Een schilder had leuke portretten van lokale mensen. De pottery zag er verlaten uit, net als de weef afdeling. Er was nog 1 man bij de modelboten, maar hij liep weg terwijl wij er waren. Hij had wel een leuke Jalboot, grappig om te zien dat er nog wat Nederlandse historie in de boten bouw zit. Ik denk dat we op het verkeerde tijdstip waren.

Eenmaal thuis sloeg het handy kraft gevoel toe en hebben we getekend.

Guus

Thomas

Doha

Ons paspoort is vol en bijna verlopen, tijd voor een nieuw paspoort. De eerste vraag die in me opkwam: maar hoe kan dat dan, mijn visa's voor Saudi en Bahrein staan in mijn huidige paspoort? Dagelijks checken ze dit als ik naar mijn werk ga. Als je een nieuw paspoort krijgt dan moet je je oude immers inleveren. Dit schijnt anders te zijn als er visums in staan, je krijgt er gewoon 1 bij, en daarna kun je de visums overzetten.
Het is voor het eerst in mijn leven dat ik bijna alle pagina's heb gebruikt van een paspoort, er is nog 1 blanco pagina over, te weinig om een nieuw Saudi Visum aan te vragen want dan moet je twee tegen over elkaar liggende pagina's leeg hebben. In Bahrein zit geen Nederlandse Ambassade, er is wel een consul maar deze geeft geen paspoorten af. In de regio kun je naar Riyad Saudi, Koeweit of Doha in Qatar. We besloten om naar Doha te gaan. Vanochtend vertrok het vliegtuig om 7 uur. De vlucht is erg kort, in de lucht zie je op een gegeven moment Qatar en Bahrein liggen met een klein stukje zee er tussen. Om 8 uur zaten we in de taxi naar de souk en hebben daar ontbeten. We hebben mooi op tijd een taxi genomen, deze Indiase taxi chauffeur wist de weg niet, wij hadden wel door dat we verkeerd gingen, maar naar ons luisterde hij niet, hij stopte bij de Libanese ambassade, we zeiden dat het fout was, en wezen in de richting waar we naar toe moesten. Toen we er bijna waren zeiden we nogmaals Al wakif tower, yes that's here sir, en vervolgens reed hij door, en hij keek naar allerlei laagbouw, we zeiden dat het in een tower zat. No sir all embassy's are here. Waar op ik zei "bring us to de mall and we will walk'. Toen we afgerekend hadden hebben we een andere taxi genomen, deze wist de weg ook niet. Maar hij was dichter in de buurt en luisterde naar ons, en na 5 minuten hadden we de Nederlandse ambassade gevonden.
Daarna zijn we naar de mall gegaan, en daarna naar het museum of islamitic art. Het is een museum met kunst uit Iran, Turkije, Syrië, Egypte, India, Saoedi, Marokko en Spanje. Mooie voorwerpen van glas, aardewerk, stof en natuurlijk pagina's uit de Koran. Ook prachtige sieraden van allerlei edelstenen. Best mooi om eens een totaal andere cultuur te zien in een museum.

Sky line vanuit museum

Museum Islamic Art

Al Jasra House

Het staat al lang op mijn todo lijstje. Het huis staat op een paar kilometer van ons huis. Het is met bordjes aangegeven als toeristische bezienswaardigheid. Ik head al eens gehoord dat het van een sjeik was, Je gedachten gaan dan automatisch uit naar een sjiek kasteel, met schilderijen, beelden, kroonluchters etc.
Ik heb net opgezocht, het is waar Isa bin Salman Al Khalifa, Emir van Bahrain is er geboren. Maar het is gewoon een huis, wel met veel historische voorwerpen. Het is alsof je terug stapt in de tijd. Je kunt je goed voorstellen hoe de mensen 100 jaar geleden leefden. De grote rijkdom is natuurlijk ook pas later gekomen, toen er olie is gevonden in de regio.

Gasten verblijf

Keuken

Vrouwen kamer

Deze wil Gerlinde voor de volgende verjaardag

Kamer op zolder met ARKO, Alle Ramen Kunnen Open

Plek voor het vee

Binnen plaats van het huis

Dit staat vlak naast het Jasra huis, ik heb zo'n gevoel dat een familie lid een iets groter optrekje heeft gebouwd naast het oude huis.

We hebben een leuk uitstapje gehad, we wilden nog wat meer cultuur opsnuiven maar het craft centre was gesloten, en tja toen moesten we naar Le Chocolat om taart te halen en een lekkere lunch te nuttigen, het is per slot van rekening Bart's verjaardag.

BART

Het is vandaag de verjaardag van Bart, hij is 20 geworden. Bijzonder dat we niet bij hem kunnen zijn, en dan dwalen je gedachten naar 20 jaar geleden. Hij werd geboren in het ziekenhuis. Het was geen gemakkelijke bevalling, die grote tang, ik krijg er nog een raar gevoel van in mijn buik. De jaren erna, vermoeidheid van het slaap tekort, Gerlinde die wil uitslapen op zaterdag, om wat energie te verzamelen voor de komende week. Ik ging dan uit mijn nest en probeerde Bart en Anne bezig te houden. Dit waren mooie momenten, die ik met Bart en Anne-Marie had. Ik wilde zo graag dat Bart alles snel kon, omdraaien, staan, lopen en papa zeggen. We hadden een video camera, ik probeerde het een en ander vast te leggen, de meeste beelden zijn verloren gegaan, of met een enorme ruis op een CD overgezet. Ik zou niet weten waar die is.
Toen Bart naar school ging zei de juf dat Bart zich zo raar gedroeg, hij kroop onder de tafel tijdens de les. Ik ontkende, dit is niet waar, dit is mijn kind, het had wat tijd nodig voordat ik dit kon accepteren. Gelukkig hebben we op 1 of andere manier ervoor gezorgd dat hij dat nu niet meer doet, althans ik krijg er geen klachten meer over.
Op vakantie gingen we kamperen, dit gaf voor mij ook het ultieme gezinsgevoel, ik denk dat Bart er ook van genoot, badminton, zwemmen, vliegeren, een beetje klooien bij een rivier met stenen, of een zandkasteel bouwen. Wat ik natuurlijk ook moet vermelden zijn de wintersport vakanties, in een huisje met opa en oma, de grootste fout die ik heb gemaakt is Bart van een berg of te duwen op een slee, hij heeft erg veel geluk gehad dat hij met zijn hoofd niet tussen het hek door paste onder aan het weiland, anders was hij de weg opgeschoten. Tja je moet zo af en toe geluk hebben, en als jonge enthousiaste ouder doe je wel eens iets onverstandigs.
Op zijn tiende ging Bart roeien, net als pa en ma, ik denk dat wij hem dit hebben opgelegd, hij vond het helemaal niet leuk, maar toen we er bijna van overtuigd waren dat hij maar moest stoppen raakte hij gepassioneerd. van 1 keer per week oefenen ging het in ras tempo naar 6 keer per week. Ik was er vaak bij en genoot van zijn succes. Ook op de roei werd ik zo af en toe op het matje geroepen, Bart haalt kattenkwaad uit, hij gooit balletjes in de dakgoot, hij verwisseld toetsen van het toetsenbord, zodat die arme bejaarden van de roeivereniging hun wachtwoord verkeerd intypen en niet meer kunnen inloggen. Je moet natuurlijk serieus blijven als ouder maar ik vond het wel een fantastische grap. In India werd Bart al snel zelfstandig, hij had zijn eigen verdieping in ons huis. Hij studeerde alleen, zo af en toe kon ik hem eens helpen. Hij kreeg een vriendin, deze vertrok naar Saoedi, daarna een nieuwe vriendin, deze heeft hij nog steeds, wel op afstand. Je moet wel heel dol op elkaar zijn als je een relatie blijft onderhouden op duizenden kilometers van elkaar.
Ik zei zo af en toe tegen Bart je bent nog geen 1000 weken, dit zeiden mijn ouders ook tegen mij. Tja dat kan ik nu niet meer zeggen, 20 jaar, ik voel me zelf zo oud als ik dit opschrijf.
Volgens mij heeft hij wel een mooi leven, als ik dit zo terug lees.

Moskee

Er was gisteren en vandaag een opendag in de grote moskee in Bahrein. Gerlinde en ik zijn er naar toe geweest. Bijzonder dat Gerlinde ook mee mocht, ze moest natuurlijk wel even aangekleed worden. Buiten in een tent werden we hartelijk welkom geheten, en aan onze gids voorgesteld. Het was een hele aardige man. De groep mensen bestond uit Indiers en ons. Bij de uitleg merk je dat wij het verhaal en de uitleg net iets gemakkelijker oppikken dan onze Indiase mede bezoekers. De oorsprong van vele verhalen uit de koran komen overeen met die uit de bijbel. Abraham, Hagar en Ismael zijn bepalend geweest voor veel rituelen rond Hadj in Mekka. En dit is de reden dat wij een weekje vrij hebben om dit soort bezoekjes te doen.
De moskee is leeg, geen beelden zoals bij de katholieken, dit heeft te maken met dat Allah zich nooit laat zien, slechts als je naar het hiernamaals gaat. En daarom moet je dus ook geen beelden maken.

De gids had heel goed door wat ons als westerlingen bezig houdt. Waarom mogen vrouwen niet werken, waarom hebben mannen meerder vrouwen, waarom moeten vrouwen in het zwart, waarom gaan mannen naar de moskee en vrouwen niet.
De gids legde uit dat de Koran bijna 1400 jaar geleden is geschreven en dat het leven toen anders was. Mannen gingen werken, jagen en voor er voor zorgen dat zijn gezin te eten had. Omdat ze dan niet thuis waren hadden ze een plek nodig om te bidden, en daarom gingen ze naar een moskee, vrouwen waren thuis en konden daar bidden. Hij vertelde dat niet in de koran staat dat vrouwen niet mogen werken. Hij vertelde ook als vrouwen wat verdienen dan kunnen ze dat voor zichzelf gebruiken, want ook in dit geval moeten de mannen voor het gezin zorgen. De mannen gingen 1400 jaar geleden ook vaak op oorlogspad, met als gevolg dat er meer vrouwen zijn dan mannen, en de mannen hadden als taak om voor de vrouwen te zorgen, dus hadden mannen meerdere vrouwen, anders zou niet iedereen verzorgt worden. Mohammed heeft destijds een limiet vastgelegd in de Koran, zodat een man max 4 vrouwen kan hebben. Tja een beetje anders dan de perceptie die de gemiddelde christen er op nalaat.
Er is trouwens in de moskee in Bahrein ook een vrouwen sectie, veel kleiner dan de mannen afdeling.
Waarom dat zwarte kleed, ik vond dit verhaal iets minder onderbouwd. Hij gaf aan dat vanuit de historie het gewoon was om je te bedekken. Kijk maar naar de nonnen, of gewaden gedragen in het Hindoeisme. Hij gaf aan dat het warm is in de woestijn en dat je de stof dan zo dun mogelijk wil hebben, en dat een zwarte stof niet doorschijnt en dat daarom de abaya deze kleur heeft. Dat je het stikheet krijgt in het zwart in de brandende zon werd weggelaten. Ik heb het ook niet gevraagd, lag wel op mijn lippen, maar die man was zo aardig en ik wilde hem niet het gevoel geven dat ik het maar niks vond.

Aan het einde van de rondleiding konden we nog even wat rond kijken, er waren ook diverse workshops, wat te eten en enkele plekjes waar nog wat dieper werd ingegaan op bepaalde onderwerpen. Je kon ook boeken krijgen, een klein boekje over de gelijkheid van man en vrouw in de Islam leek me wel interessant. Tja dat mannetje bleek een ware overtuiger, ik dacht effe aan de Johova's die je met geen stok kan verdrijven, uiteindelijk verlieten we zijn  stek met 5 boekjes en de Koran, Gered door een paar andere mensen die geinteresseerd keken waardoor zijn aandacht naar hen ging. 

Al met al een leerzaam bezoekje en heel gastvrije aardige mensen.

Aldar island

Vandaag zijn we met Fabrice en familie en Chris met Tara naar Aldar Island geweest. We hadden om 9 uur afgesproken in Sitra om daar met de boot te vertrekken. Het was een snel bootje naar het eiland, in 10 minuten waren we er. Fabrice had zijn hengels meegenomen, Bij aankomst was het water donker van een enorme school vissen. Ik heb nog nooit zoveel vis bij elkaar gezien. Aldar is een klein eiland, er zijn parasols, een restaurant en Jetski verhuur. Je kon er ook snorkelen. We hebben ons prima vermaakt, aan het eind van de dag hadden we allen een rode kleur van een beetje te veel zon.

Vakantie

We hebben een week vrij in verband met Eid, Ik heb vanmiddag met Gerlinde een stukje gewandeld, in het landbouw gebied waar ik iedere zaterdag ochtend ook ga hardlopen. Ik vond het wel leuk om Gerlinde het rondje te laten zien. We zijn met de auto naar het begin punt gereden, dat scheelt heen en weer 6 km, We hebben het rondje in tegengestelde richting gelopen. We kwamen een oud mannetje in een auto tegen, hij stopte naast ons, en wilde een gesprekje met ons. Ik vind dit prachtig hij vond het interessant om met een paar import mensen te praten, bij het afscheid hebben we hem Eid Mubarak gewenst, ik hoop dat het gepast is.

Deze steen zou zo in een kunst museum kunnen worden ten toon gesteld

Overal langs het pad liggen dadels te drogen.

Deze omgezaagde dadel boom, heeft ook al zo'n prachtige vorm.

Dit is de waterput, vanuit hier wordt het landbouw terrein voorzien van water. Ik denk dat het zo'n 8 meter diep is. We stoppen ons hoofd altijd even onder de waterstraal als we rennen, tenminste als de pomp aan staat, 

Onze boerderij in Nijeveen zag er toch iets anders uit, prachtige melange van dieren hebben ze hier trouwens.

We hebben genoten van de kleuren veroorzaakt door het mooie avond licht van de zon.

Het is waanzinnig om te zien hoeveel dadels er aan 1 boom kunnen groeien. Er zijn trouwens diverse kleuren, gele, zwarte en rode. Die rode zagen er zo lekker uit dat ik er een heb geplukt, hij ging al een beetje lastig van het steeltje, dit is meestal geen goed voorteken, en ja hoor je raadt het al. Ik nam een hap en het vocht in mijn mond trok weg, lastig te beschrijven, ik denk strang. Na een slok water was het nog niet weg, pas na een tweede slok water was het weg.

We waren niet de enigen, deze jongens hadden ook een leuk uitje, met ezel.