Een paar dagen geleden zaten Fabrice en ik in de auto op weg naar huis. De reis verliep soepeltjes, Fabrice komt uit Frankrijk en hij leert me zo af en toe een paar woordjes Frans. De les neemt soms een sneltrein vaart, dit is in het algemeen als Fabrice zich opwindt over andere weggebruikers. Op zo'n moment vliegt een stormvloed van Franse woorden door de auto. We hadden net paspoort controle van Bahrein erop zitten, en we reden met een redelijk normale snelheid naar het punt waar de auto's worden gecontroleerd. We hoeven eigenlijk bijna nooit te stoppen, soms wordt er gevraagd om de kofferbak open te maken. Vlak voor de car check kwam er een auto met geweldige snelheid ons afsnijden. De Franse les ging een versnelling hoger, de claxon werd veelvuldig gebruikt, ook de verblindende koplampen werden getest. Maar de man die ons zojuist had afgesneden, liet niks blijken, wellicht zag ie het niet eens, hij had een mooie rood geblokte hoofddoek op.
De douane beambte gaf het seintje dat we konden doorrijden, echter 15 meter verder stopte de auto voor ons, er was een blaffende hond naast onze auto en de sirene ging af alsof er een groot alarm was. De auto voor ons reed door, echter wij werden opzij gedirigeerd. Fabrice had de auto geparkeerd, we stapten beiden uit. De beambte gebaarde ons naar hem toe te komen. De hond werd in de auto gelaten, en drie mannen controleerden de auto. Binnen 5 seconden hield 1 van de mannen iets in de lucht, hij gebaarde mij te komen, hij had een paar pillen in zijn hand, en die kwamen van mijn kant van de auto. Ik heb een bloed hekel aan pillen, ik ben zo'n iemand van het type liever een beetje koppijn dan een pil. Maar dit waren ook geen aspirines, dit waren dikke zwarte pillen. Ik vroeg Fabrice of hij ze herkende, maar ook Fabrice had deze pillen nog nooit gezien. Tja en dan ben je verdacht aan de Saudi grens, we moesten een voor een een kamertje in en een volledige body check volgde. Terug op het bankje werden onze tassen doorzocht, en de paspoorten werden ingenomen. Ai ai. De Auto werd nog steeds geïnspecteerd, motorkap open, kofferbak open, die hond vertikte het om in de motorkap te springen, de kofferbak vond ie OK. Hij bleef blaffen, wij verbaasden ons want er zat echt niks in de auto. Er werd besloten dat er niks in de auto zat, maar onze paspoort was nog steeds binnen, wij moesten ook naar binnen. We moesten plaats nemen op een bankje en het wachten kon beginnen, gelukkig duurde dit niet zo heel lang, we kregen onze paspoort terug en we konden gaan.
De pillen hebben ze gehouden, en we weten nog steeds niet hoe ze er kwamen en wat het was. Tijdens het vervolg van de reis begint het speculeren, erin geluisd, iets uit een tas gevallen van een vriend, tja we zullen het wel nooit weten.
De douane beambte gaf het seintje dat we konden doorrijden, echter 15 meter verder stopte de auto voor ons, er was een blaffende hond naast onze auto en de sirene ging af alsof er een groot alarm was. De auto voor ons reed door, echter wij werden opzij gedirigeerd. Fabrice had de auto geparkeerd, we stapten beiden uit. De beambte gebaarde ons naar hem toe te komen. De hond werd in de auto gelaten, en drie mannen controleerden de auto. Binnen 5 seconden hield 1 van de mannen iets in de lucht, hij gebaarde mij te komen, hij had een paar pillen in zijn hand, en die kwamen van mijn kant van de auto. Ik heb een bloed hekel aan pillen, ik ben zo'n iemand van het type liever een beetje koppijn dan een pil. Maar dit waren ook geen aspirines, dit waren dikke zwarte pillen. Ik vroeg Fabrice of hij ze herkende, maar ook Fabrice had deze pillen nog nooit gezien. Tja en dan ben je verdacht aan de Saudi grens, we moesten een voor een een kamertje in en een volledige body check volgde. Terug op het bankje werden onze tassen doorzocht, en de paspoorten werden ingenomen. Ai ai. De Auto werd nog steeds geïnspecteerd, motorkap open, kofferbak open, die hond vertikte het om in de motorkap te springen, de kofferbak vond ie OK. Hij bleef blaffen, wij verbaasden ons want er zat echt niks in de auto. Er werd besloten dat er niks in de auto zat, maar onze paspoort was nog steeds binnen, wij moesten ook naar binnen. We moesten plaats nemen op een bankje en het wachten kon beginnen, gelukkig duurde dit niet zo heel lang, we kregen onze paspoort terug en we konden gaan.
De pillen hebben ze gehouden, en we weten nog steeds niet hoe ze er kwamen en wat het was. Tijdens het vervolg van de reis begint het speculeren, erin geluisd, iets uit een tas gevallen van een vriend, tja we zullen het wel nooit weten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten