Ruim een jaar geleden hoorden we van een mangrove bos op Bahrein. We wisten eigenlijk niet waar het was. Er is ook een geocache, we hebben vandaag de moeite maar eens genomen om het op te zoeken.
Gerlinde had op de telefoon de geocache coordinaten ingevoerd. We zaten nog op de snelweg en bij Sitra bleek dat we terug moesten, nu snapte ik waarom we het nooit gezien hebben want we dachten dat het bij Sitra was. Rechtsomkeer naar Sanad, terwijl we de snelweg afreden, kwam Anne-Marie binnen via skype. Tja die kun je natuurlijk niet afslaan, nadat ze gister is terug gekeerd uit Colombia. Al kletsend met Anne-Marie kwam er steeds een pijl op haar voorhoofd van het navigatie pakket. Gerlinde was aan het kletsen en ik kon wel zien welke kant de pijl op wees maar ik wist niet over hoeveel meter. Je begrijpt het al we hebben alle hoeken van Sanad gezien en een zeer warrig gesprek met Anne-Marie. Uiteindelijk kwamen we met de auto op een voetbalveld, dit zijn we overgestoken en toen hebben we maar geparkeerd, er lagen opvallend veel kadavers van schapen. Het stonk niet heel erg, er waren wat leuke doorkijkjes naar akkers, grote hekken weerhielden ons van een mooi stukje. Al struinend tussen de kadavers en eindeloos veel plastic zakken zagen we het begin van de mangrove. De eerste stap bij het water maakte de vissen aan het schrikken. Het waren heel veel hele kleine visjes, het maakte een soort van vroetsj geluid. Eigenlijk zou je een kano moeten hebben, ik weet niet of je er echt tussen door kan. Maar voor de geocache was dat wel nodig.
Al met al leuk om te zien maar wel een beetje goor.
Gerlinde had op de telefoon de geocache coordinaten ingevoerd. We zaten nog op de snelweg en bij Sitra bleek dat we terug moesten, nu snapte ik waarom we het nooit gezien hebben want we dachten dat het bij Sitra was. Rechtsomkeer naar Sanad, terwijl we de snelweg afreden, kwam Anne-Marie binnen via skype. Tja die kun je natuurlijk niet afslaan, nadat ze gister is terug gekeerd uit Colombia. Al kletsend met Anne-Marie kwam er steeds een pijl op haar voorhoofd van het navigatie pakket. Gerlinde was aan het kletsen en ik kon wel zien welke kant de pijl op wees maar ik wist niet over hoeveel meter. Je begrijpt het al we hebben alle hoeken van Sanad gezien en een zeer warrig gesprek met Anne-Marie. Uiteindelijk kwamen we met de auto op een voetbalveld, dit zijn we overgestoken en toen hebben we maar geparkeerd, er lagen opvallend veel kadavers van schapen. Het stonk niet heel erg, er waren wat leuke doorkijkjes naar akkers, grote hekken weerhielden ons van een mooi stukje. Al struinend tussen de kadavers en eindeloos veel plastic zakken zagen we het begin van de mangrove. De eerste stap bij het water maakte de vissen aan het schrikken. Het waren heel veel hele kleine visjes, het maakte een soort van vroetsj geluid. Eigenlijk zou je een kano moeten hebben, ik weet niet of je er echt tussen door kan. Maar voor de geocache was dat wel nodig.
Al met al leuk om te zien maar wel een beetje goor.
VP lounge bij het voetbalveld
Tuintje in Sanad
Moskee van Sanad
Geen opmerkingen:
Een reactie posten