Petra

We zijn gistermiddag naar "the treasure" gelopen. Lastig om te omschrijven hoe bijzonder dit is. Het is heel bijzonder, door die hele lange kloof te lopen. Er zijn te veel foto momenten, het zijn veel kleuren steen, het lijkt soms of je naar de nerven van een stuk hout kijkt, lichtval door de smalle spleet welke later weer iets breder wordt om vervolgens weer nauw te worden, afgesleten uitgehakte beelden, holen en tombes. En dan opeens sta je rechtvoor "the treasure". Na een paar foto momentjes zijn we terug gelopen.

Terug bij het hotel was het tijd voor het kerstdinee. we hebben ons een beetje opgeknapt en zijn bij het buffee in het hotel aangesloten. De volgende ochtend ben ik een stukje gaan rennen, ik heb zo waanzinnig genoten, ik zat op een berghelling en in de verte zag ik de uitgehakte tombes en huizen van Petra. Ook de bergen op de achtergrond waren waanzinnig mooi. Ik zat al van de marathon van Petra te dagdromen, echter wordt deze midden in de zomer in Augustus gerend, dit lijkt me niet te doen, ik ben niet zo'n warmweer sporter.
Na het ontbijt zijn we met het gezin Petra weer ingetrokken, de plaatjes spreken voorzich.

Obelisk tomb

Mount Aaron op de achtergrond, zijn graftombe schijnt op deze berg te liggen.

El Deir ("The Monastery")

El Deir ("The Monastery") is het verste punt dat we zijn geweest, het ligt boven op een heuvel, het was een stevige wandeling. Ik heb op deze dag 34000 stappen gemaakt.

Wadi Rum

Gisterochtend zijn we van Amman naar Wadi Rum gereden en het regende de eerste 100 km. Het was een voorspoedige reis, we hebben nog even de auto vol benzine gegooid vlak voor we de woestijn inreden. Bij de eerste gate van het park werden we door verwezen naar Mohammed die 7 km verderop aan de rechterkant van de weg zou staan. Grappig vanaf dat moment denk je bij iedere man, zou dit Mohammed zijn. Mohammed verwees ons naar de parkeerplaats. Hij regelde een open jeep met een paar smalle bankjes achterin. We keken vertwijfeld en pakten muts en handschoenen, waarna hij zei je kunt ook achter me aanrijden. Nou dat was een pak van mijn hart, al snel reden we in het zand, maar zodra het wat mul werd, begon de auto te slippen. Ik zette hem maar op four wheel drive. We stopten om naar bron te klimmen, de gids brabbelde wat en liet mijn banden een beetje leeglopen. Het uitzicht boven was waanzinnig mooi.

bron

De auto had veel beter grip met de zachte banden, t'was best gaaf om zo door het zand te rijden.

Het volgende stop plekje was bij een enorme berg rood zacht zand, we zijn wederom naar boven geklommen.

Volgende stop bij een kloof

 Bij het tentenkamp aangekomen werden we vriendelijk ontvangen met een kopje thee. We hadden de twee laatste tenten in hte rijtje. Het is een fantastisch plekje. We hebben er s'avonds op zitzakken gezeten, de wolken verdwenen en de lucht was gevuld met sterren, zoveel sterren echt ongelooflijk.

De volgende ochtend was het nog steeds helder, we hebben voor het ontbijt een wandeling gemaakt om van al dit moois te genieten.

Zelden op een plek zo mooi geweest als deze.

Amman

Vanochtend hebben we de kinderen om 9 uur wakker gemaakt. Het was fijn om Bart en Anne-Marie weer te zien. Aan de ontbijt tafel begon het bijkletsen. We besloten om na het ontbijt de kerst cadeaus uit te pakken. Iedereen was blij en daarna hebben we de jassen aan gedaan om Amman te vertrekken, Het was net de oproep tot gebed, we liepen tussen de mannen op weg naar een moskee over straat. Onze voettocht zette nog even door, want net zoals andere Citadells lag ook deze op een heuvel. Ik kreeg een beetje het gevoel van vorig jaar toen we in Athene nogal wat oude ruines hebben bekeken.

We zijn van de citadel naar beneden gelopen via een ander weggetje. Dit was een rustig weggetje, waar je heel goed het alle daagse leven kon zien. En even later keken we uit op het amphitheater.

Na de lunch hebben we Duke of Mukheibeh bezocht dit is een oud gebouw uit 1924. Ik heb hier denk ik nog het meest van genoten. Er werd ons een heerlijk heet kopje thee aangeboden, en we waanden ons in een vorig tijdperk.

Vakantie Jordanie

Vanochtend zijn we vertrokken naar Jordanie. We hadden een voorspoedige reis met de auto van Bahrein naar Damman Airport. Een binnenlandse vlucht bracht ons naar Tabuk. Het oorspronkelijke plan was om Bart en Anne-Marie te ontmoeten in Akaba, echter we kregen een week geleden te horen dat hun binnenlandse vlucht van Amman naar Akaba een extra wachtijd van 12 uur had gekregen. Na dit bericht besloten we om de vakantie te beginnen in Amman. Wij zijn vandaag met de auto van Tabuk naar Amman gereden. Het was een mooie rit, en later ook wel een beetje saai. Eigenlijk een onlogische keuze achteraf om naar Tabuk te vliegen, maar ja zo hadden we het eerst niet gepland. Bij de grens liepen we trouwens wel wat vertraging op. De procedures om een huur auto over de grens te brengen was onduidelijk en de beambten spraken enkel arabisch. Maar bij poging 3 lieten ze ons door.
We zagen trouwens prachtige roofvogels onder weg. Ik zal nog een foto toevoegen.