Gisterochtend zijn we van Amman naar Wadi Rum gereden en het regende de eerste 100 km. Het was een voorspoedige reis, we hebben nog even de auto vol benzine gegooid vlak voor we de woestijn inreden. Bij de eerste gate van het park werden we door verwezen naar Mohammed die 7 km verderop aan de rechterkant van de weg zou staan. Grappig vanaf dat moment denk je bij iedere man, zou dit Mohammed zijn. Mohammed verwees ons naar de parkeerplaats. Hij regelde een open jeep met een paar smalle bankjes achterin. We keken vertwijfeld en pakten muts en handschoenen, waarna hij zei je kunt ook achter me aanrijden. Nou dat was een pak van mijn hart, al snel reden we in het zand, maar zodra het wat mul werd, begon de auto te slippen. Ik zette hem maar op four wheel drive. We stopten om naar bron te klimmen, de gids brabbelde wat en liet mijn banden een beetje leeglopen. Het uitzicht boven was waanzinnig mooi.
bron
De auto had veel beter grip met de zachte banden, t'was best gaaf om zo door het zand te rijden.
Het volgende stop plekje was bij een enorme berg rood zacht zand, we zijn wederom naar boven geklommen.
Volgende stop bij een kloof
Bij het tentenkamp aangekomen werden we vriendelijk ontvangen met een kopje thee. We hadden de twee laatste tenten in hte rijtje. Het is een fantastisch plekje. We hebben er s'avonds op zitzakken gezeten, de wolken verdwenen en de lucht was gevuld met sterren, zoveel sterren echt ongelooflijk.
De volgende ochtend was het nog steeds helder, we hebben voor het ontbijt een wandeling gemaakt om van al dit moois te genieten.
Zelden op een plek zo mooi geweest als deze.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten