Horloge

Op mijn verjaardag in 2009 kreeg ik mijn eerste Garmin horloge. Ik ben niet zo van de boy toys, maar dit was een ware ontdekking voor mij. Ik ben eigenlijk altijd al een mannetje geweest van schema's om te trainen. Of zoals EJ zou zeggen je bent een schemannetje. Ik heb geweldig genoten van mijn horloge, maar een jaar geleden begon het bandje scheuren te vertonen, en de oplader van batterij ging steeds moeilijker.
Vorig jaar op mijn verjaardag gaf Gerlinde me een vervanger, helaas viel ik een maand later met mijn fiets en het horloge heeft de crash niet overleeft. Ik had een gesprekje met Wicher en ik kreeg niet alleen zijn oplader voor mijn oude horloge, ik heb er met plezier een halfjaar gebruik van gemaakt. Maar toen bleek dat dit Horloge ook zijn beste tijd had gehad.
Nu denk ik waarom heb ik het zo lang uitgesteld, je raad het al er is een nieuwe aangeschaft. Ze zijn niet voordelig maar je hebt wel een overvloed aan statistische informatie. Dit horloge houdt zelfs bij hoe ik slaap en of ik niet te lang stil zit. Ook kun je baantjes automatisch tellen in het zwembad en houd hij het aantal slagen per minuut bij als je zwemt in zee.
Ik moet eerlijk toegeven, het beheerst bijna mijn leven. Maar ik kan ook bijna niet beschrijven hoe leuk ik deze Boy Toy vind.

Saudi

Een foto reportage gemaakt op weg naar WASIT Gas Plant.

Vertrek vanaf Bahrein, het eerste wat ik zie is deze auto, het is een waarschuwing voor mij.

Causeway op weg naar de grens Bahrein - Saoedi Arabië

Eiland waar ik vele uren verslijt in de rij voor de grens.

Eerste blik op Saoedi Arabië

Zand en een enkele struik, sommige auto's rijden heel hard.

Mijn indruk van Saoedi Arabië is dat het vooral heel erg industrieel is. Oude vracht-auto's die vooral zwaar materiaal vervoeren.

Er wordt ook veel gebouwd.

Ik schrik me met regelmaat dood door auto's die je inhalen op de vluchtstrook.

Wat men in Nederland bumper kleven noemt is een royale afstand in Saoedi, Ik zie met regelmaat auto's als deze twee die samen racen minsten 150 km/hr met een onderlinge afstand van 1 a 2 meter. Ik neem dan maar wat extra afstand.

Afritten ontbreken met regelmaat, auto remmen op de rijbaan en komen op de snelweg met 10 km/hr, gelukkig hebben de meeste auto een sterke motor waardoor ze snel op snelheid zijn. Ook laat men overal oude autobanden slingeren. Ook ligt er erg veel afval langs de weg.

Boortoren

Er staan altijd veel vrachtauto's aan de kant van de weg.

Beetje uit de drukte van Damman, deze weg is relatief rustig, alsmaar rechtdoor.

Deze kamelen hebben een stukje groen gevonden.

De weg wordt wat slechter, en de natuur wordt groener, er is een mooi stukje natuur tussen Damman en Jubail.

De boeren voeren hooi en water aan, her en der zie je van dit soort tafereeltjes.

Ik kan best genieten van de zandduinen, ik kan me altijd erg moeilijk voorstellen dat er mensen wonen in die keten. Waarom ga je hier wonen? Wellicht als je er geboren bent dan weet je niet beter.

Er is een plekje waar een strook van groene bomen staat midden in het zand, ik denk dat er een ondergrondse waterstroom is.

En dan kom je ineens riet en bomen tegen, ik heb van een aantal collega's gehoord dat ze hier zo af en toe gaan vissen in het meer.

Hooi transport, opvallend groen dat hooi.

Scub heeft een 24x7 baan om het zand op zei te schuiven, het waait continu terug en scub schuift het weer op zij.

Het eindeloze niets

Zand en een tent

Meer tenten

Ik vraag me af waarom ze die hutjes op poten zetten, maar je ziet er veel.

spreekt voor zich

Eindelijk de afrit naar WASIT gas plant. Goed te herkennen aan de weg met de vele zonnecollectoren.

De zwarte rookpluim in de verte verteld me dat we nog wat werk te doen hebben. Het is trouwens vreemd dat de grond hier donker bruin is. ik denk dat het erg nat is, wellicht omhoog gestuwd zout zeewater, het is geen zoet water anders had er wel wat gegroeid.

Atch

Vanmiddag bij familie Petit geweest. Ze vertelden dat ze iemand gesproken hadden die tegen ze zei dat zij Franse mensen haat. Dit komt nogal grof over dus ik stond nog een beetje te flapperen met mijn oren. Maar toen ze dit vertelden werd het behoorlijk hilarisch want de ze spreken namelijk geen H uit. En als je dan zegt "she said that see hate French people", zeiden wij dat Fransen wellicht niet zo lekker smaken. Atch.

Sollicitatie

Ik had gisteren een sollicitatie gesprek. Het was voor een zomer studie plaats. HR had een sollicitant geregeld, ik had Fai gevraagd om er bij te zijn. Een uurtje voor het gesprek vroeg ze of we nog iets moesten voorbereiden. Ik liet haar de standaard vragen lijst zien en legde aan haar uit hoe je het best de vragen kan stellen. We liepen nog even door de CV, en Fai gaf aan dat het een vrouwelijke sollicitant is.
Mijn telefoon gaat over en de receptionist geeft aan dat er iemand voor me is. Ik ga naar beneden en zeg haar gedag. Ik moet haar als man natuurlijk geen hand geven. Het voelt erg ongemakkelijk. Ik verzoek haar om met me mee te gaan naar boven, en vervolgens loopt ze 2 meter achter me aan naar boven. Tja zo is ze natuurlijk opgevoed, je moet een man volgen en er vooral niet naast gaan lopen. Normaal ga je even een gesprekje aan om het ijs te breken, maar met iemand die 2 meter achter je loopt op de trap gaat dit niet. Het was een heel vreemd gevoel, het voelde een beetje onbeschoft, gelukkig kom ik boven Fai tegen die al richting mijn kamer was gelopen. Fai schudde haar een hand en verwelkomde haar, wat was ik blij dat ik haar had gevraagd om er bij te zijn. Eindelijk voelt het dat je iemand met respect kan verwelkomen.

Een vrijdag

De laatste tijd ontstaat er een soort vast patroon op vrijdag. De wekker staat om 5:30 uur, vanochtend werd ik even wakker om 5 uur van een pingeltje op mijn telefoon, ik had iemand extra uitgenodigd om mee te rennen en die liet even weten dat ie zich niet goed voelde. Tanden poetsen, WC, camelbag vullen, poort op een kier, en de hardloop kleren aan. Na 5 minuten wachten verschijnen dan Ellen en EJ strak om 6 uur door de poort. Het is warm, we besluiten een langzame run te doen zodat we het een uurtje kunnen volhouden. Er is een soort natuurgebied 500m van ons huis, er zijn zandpaadjes tussen akkers, en soms een stukje woestijn, de zon brandt in je nek. Op de terugweg hadden we vandaag een beetje schaduw van de palmbomen, er zijn ook vlaktes met riet. Ik blijf het nog steeds bijzonder vinden riet in een woestijn. Wat ik een beetje jammer vind is dat ik steeds meer schuren verschijnen en dit gaat ten koste van de natuur.
Thuis aangekomen praten we even gezellig bij onder het genot van een kop koffie. Gerlinde en Ellen hadden vandaag een kameel kalfje gezien, ze twijfelden of ie wel gezond was.
Het is tijd voor ontbijt, Thomas vind het al lang duren, pas ontbijt om een uur of tien. Na het ontbijt gaan we de kasten altijd even vullen, we besloten vandaag om eens naar een andere winkel te gaan. Eigenlijk maakt dit ook niet zoveel uit want we komen toch altijd met min of meer hetzelfde thuis. Thuis aangekomen kak ik in, blijkbaar slaapgebrek, een korte powernap helpt me er altijd weer bovenop. Na de lunch is het tijd om te gaan zwemmen, ik rijd meestal even naar de zee bij Budayah. Om een uur of drie is het altijd lekker rustig, de locals vinden het nog te heet en zitten ook in de moskee. Vandaag ging ik eigenlijk net iets te laat, en na een half uur zwemmen kwamen de Jetskies, en dit mij besluiten om de zwem training te beëindigen. Ik vond het ook wel een lekker excuus.
Als ik thuis kom doen we wat huiswerk met Thomas, hij heeft volgende week een revision test van alle stof van het hele jaar, best veel om door te nemen.
Straks gaan we uiteten en daarna hebben we een uitje Cirque le soir, ik geloof dat we een beetje speciaal gekleed moeten gaan. Hierdoor voel ik me altijd opgelaten, maar ik weet dat als ik er ben dat ik altijd wel plezier heb. Dus we gaan ervoor.

Rond het huis bloeien de bloemen

We kwamen een paar jaar geleden aan in Bahrein. De eerste indruk is dat alles licht bruin is, de huizen en het zand, De tuin van ons eerste huis was een groene oase. De tuinmannen zorgden goed voor de tuin, en zodra er een struikje iets te groot werd dan werd ie onmiddellijk gesnoeid. Als er wat dood was dan werd het vervangen, geen omkijken naar. En het bleef allemaal zoals het was. We wonen nu iets langer als een jaar in dit huis, de zorg voor de tuin is wat minder. En je raadt het al ons groene vingers gingen weer een beetje jeuken. Maar Bahrein vergt wel een andere aanpak als Nederland. Na een jaar experimenteren is het ons inmiddels toch gelukt om een mooie variatie te creëren.

Fascinerend die stamper die tussen alle meeldraden ligt

RIJGEDRAG

Ik reed vanmorgen richting een klaverblad, ik moest 1 lusje maken. Ik sta al stil boven op het viaduct. Het duurt extra lang want menig auto duwt zijn auto nog even vlak voor de afslag tussen de rij. Op de lus "welke 1 rijbaan breed is" staat een felle rode auto, een audi, later zag ik dat hij een 4 liter motor had. Dat rode ding probeert naast me te kruipen, eerst links en later rechts. Ik heb hem maar voor gelaten. Aan het einde van de lus stond de auto rechts voor me. Dit is het punt waar iedereen 2 rijen moet opschuiven naar links om uit eindelijk in te voegen op de andere snelweg. Aan het einde van deze wisselstrook zie ik dat de rode auto nog steeds uiterst rechts rijdt, en dan vlak voordat de 2e lus van het klaverblad begint gaat ie toch naar rechts, en staat vervolgens op de vluchtstrook te dringen. Ik dacht die heeft een geweldige haast. Wederom duwt de bestuurder de auto tussen de rij. Wauw hij is wel 2 auto's opgeschoten met dit aso rij gedrag. Dan vervolgens schiet de auto over het verdrijvingsvlak de snelweg op. Aan het einde van de oprij baan ben ik ook maar rustig ingevoegd. waarna ik 100 km / uur ging rijden, en tot mijn stomme verbazing haal ik dat rode ding weer in. Het was een zwarte abaja babe in een te snelle auto, die absoluut niet kon auto rijden.