We hebben een kamer gevonden voor Anne-Marie in Leiden. Ik was eigenlijk nog nooit in Leiden geweest, het is een erg leuke stad. Ik was druk in ons eigen huis, het had wat aandacht nodig om het gereed te maken voor de nieuwe huurders. Terwijl ik aan het schilderen was hebben Gerlinde en Anne-Marie spullen gekocht voor haar kamer. Het meeste hadden ze al in elkaar gezet, op 1 schroef in het bankje na, en 2 kasten na.
Anne-Marie en ik gingen om twee uur weg uit Bussum, er was een weer alarm, maar ik dacht wat een onzin, het is redelijk rustig. Al snel bleek op de A4 dat het toch echt wel code rood was. A44 en A4 waren beide gesloten, dit werd ons langzaam duidelijk, van 5 naar 4 rijbanen, toen van 4 naar 3, en uiteindelijk van 1 naar de afrit. Ik heb leuke kleine dorpjes gezien en veel afgewaaide takken. Enigzins vertraagd kwamen we in Leiden aan. We hebben de kast uit de auto gehaald, en ik zou wel even parkeren, het bleek dat mijn chipknip leeg was, en ik zag geen oplaadpunt. Ik ben naar de parkeergarage gereden, daar was het post paid en geen pre-paid betalen voor het parkeren. Anne-Marie belde me waar blijf je nou. Tja ik had al drie pogingen gedaan om te parkeren, maar die plekjes waren zo idioot klein.
Het was tijd voor de eerste kast, we begonnen met een vakkenkast, dit was een bekende van Ikea en die hadden we snel in elkaar, de tweede kast was van het zelfde type.
Toen begon de uitdaging, we hadden een kast niet van Ikea, ik wist niet hoe hij eruit moest zien. In het boekje stonden 3 afbeeldingen, ik wist niet dat dit 3 verschillende modellen waren, dit was de eerste verwarring, dus niet wetende wat ik ging bouwen, zag ik in de handleiding dat de planken waren genummerd, en Anne-Marie zei tegen me waarom kijk je niet op de planken daar staan ook de nummers, tja ik zei waar dan, het bleek dat op 3 van de 20 planken een nummertje stond.
Dus heel nauwkeurig naar de plaatjes kijken, begin ik stap voor stap schroeven te draaien. Ik zie opeens dat ik de ene kant de schroeven drie gaatjes van onder moet schroeven, snel even veranderd. Oei oei snel dat is meestal niet goed, en dit bleek een half uur later waar te zijn. We hadden de kast in elkaar en toen we de laadjes wilden monteren zagen we dat de plint aan de bovenkant van de kast zat en dat we de kast op de kop hadden staan. Anne-Marie zei tegen me "opstekop", Met een glimlach hebben we de kast uit elkaar geschroefd, en de wijziging doorgevoerd. Onze magen begonnen te knorren, en we hebben dus een pauze ingelast voor een broodje doner. Terug op de kamer begin ik met het schroeven van de laadjes, ik zie in de beschrijving dat er aan 1 kant geen plint zit terwijl wij de kast mooi doorgestyled hadden en er wat symetrie in aangebracht hadden. Ik twijfel, Het leuke is dat in de handleiding stond bij het monteren van de plint een driehoek met een uitroepteken, Om aan te geven dat we in de fout zouden gaan. Het vervelende is echter dat je niet weet wat je fout gaat doen. Dus wij dachten dit zal wel voor de kleur zijn want de voorkant van de plankjes was geschilderd en de andere kant niet.
Mijn hersenen kraakten, we zuchten, en gaan door, Alle gaatjes uit tellen, Gaatje 1 een rail voor het laadje, op 7 en 13 ook, Dan een plank op 21, als extra check pak ik de deur en we kijken effe snel (oei, oei , oei weer effe snel) of de deur past, Het lijkt goed, en gaan door met schanieren voor een deurtje op 40/41 heftig tellen en schroevend ga ik door alles zit nu goed vast, ik krijg vertrouwen dat het een stevige kast wordt. Dan is het tijd om het deurtje op te hangen, helaas je raadt het al, Minstens 10 cm te groot, ai, ai, ai, de mooie symetrie die we aangebracht hebben werkt niet.
Zullen we opgeven, het wordt al laat, Nee we bedenken een herstel plan, We hoeven slechts de halve kast uit elkaar te schroeven, en we weten nu welke schroefjes waar te gebruiken, dus doorgaan.
Een half uurtje later is de symetrie verdwenen en kunnen we aan de wederopbouw beginnen. Dit soort kasten zijn niet gemaakt om vaak in en uit elkaar gehaald te worden. We zetten nog even door en ja hoor de kast is klaar en Anne-Marie geeft aan dat hij er net zo uit ziet als in de winkel. Alleen de handvatten nog en dan is ie klaar. Het blijkt dat we een boormachine nodig hebben, tja en dat heeft een meisje op kamers niet. Heftig teleurgesteld druipen we af om 22:30, de storm is gaan liggen, en we zijn snel naar Bussum gereden.
