Dadels

Vandaag een kort uitje gemaakt naar een geocache.
We volgden de pijl op mijn horloge, best lachen want er was geen directe weg, we kwamen op kleine weggetjes langs bijzondere plekjes welke je normaal nooit zou zien. De dadels worden iedere week dikker.

BB2

Ik zat er gelukkig naast geen enkele view vanuit de onverwachte hoeken

BB

Ik kijk met regelmaat naar het publiek van deze blog. Het is eigenlijk heel vreemd dat er altijd bezoekers zijn vanuit USA en vanuit Rusland. Ik schrijf deze blog in het Nederlands, ik kan me niet voorstellen dat een buitenlander er iets aan heeft. Het is gewoon onze big brother die alles in de gaten houdt. Ik las onlangs dat China en Iran ook erg bezig zijn met het monitoren van allerlei sites. Ik zie dit niet in de statistiek maar ik ben benieuwd of dit na dit bericht ook gaat veranderen. Ik noem dus maar een paar woorden om te kijken of dit de aandacht wekt. Nuclear, Iran, China, bribes, Myanmar, earthquake, Bejing, Anti Terror.
Ik ben benieuwd of dit de hits veranderd.

Bahrain Blog statistics last month:

India Blog statistics last month:

Hand Gardi

Tijdens het uitpakken van onze spullen, hebben we de verhuizers gevraagd om de handkar uit India in the schuur te plaatsen. We hebben hem ook niet laten uitpakken. Gerlinde en ik zeggen aan weken tegen elkaar dat we hem in elkaar willen zetten. Maar iedere week wordt het warmer, en ik zag er dus redelijk tegenop. Vanmorgen dacht ik ach, ik neem wat water mee en laat me wel helemaal nat worden van het zweet.
Het karton hebben we van de onderdelen verwijderd. Een Indiase stof wolk kwam van het karton. Alle onderdelen uitgespreid onder de Carport. Ik keek ernaar en dacht een paar tellen hoe moet dit in elkaar. Ik had er spijt van dat ik hem niet zelf uit elkaar had gehaald. Ik pakte een stuk ijzer en zag dat dit voor de wielen was, en met een beetje kracht spande ik het op een paar bouten. De drie andere heb ik ook gemonteerd, de wielen en nog wat stangen. He wat vervelend heb ik twee stukken ijzer verwisseld. Moeren weer los en omgewisseld. Het zweet gutste inmiddels van mijn lijf. De thermometer gaf aan dat het 43 graden was. Het dak er op en klaar was de handkar.

Bezoekje aan Ikea

In Bahrein is geen Ikea, we zijn dus naar Saoedi geweest. Gerlinde en ik gingen samen, bij de grens bleek dat het paspoort/visa niet in orde was. Mijn paspoort werd achtergehouden en we moesten naar de supervisor met de paspoort van Gerlinde. De supervisor vroeg wat er mis was. Gerlinde werd nerveus, ze had de laatste keer haar visum niet verlengt, we zijn inmiddels bezig met een meer definitieve oplossing maar die is nog niet af. Op de vraag wat is er mis, speelde ik de onschuld zelve. De supervisor tikte wat op zijn computer, riep een woord naar me wat ik niet snapte en even later zei hij dat het ok was.
We hadden iets in de folder van Ikea gezien, het was iets modulairs en het was ons niet duidelijk welke onderdelen we moesten hebben. We gingen naar een balie voor hulp, de man haalde er een vrouw bij die ons hielp, we hebben aangewezen wat we wilden. Best grappig om te zien Ikea heeft de vrouwelijke medewerkers een blauwe abaya voorgeschreven met een klein geel biesje. De kleur was zo donkerblauw dat het bijna zwart lijkt.
Deze vrouwelijke medewerkster nam in detail met ons door 1 kastje van 120 met 2 laadjes, 2 kastjes van 60 met 1 deurtje en 1 kastje van 60 met 1 laadje, Terug bij de balie ging ze in Arabisch uitleggen aan de balie medewerker wat we wilden. Het bleek dat het niet op voorraad was, maar men had wel een wit kastje met bruine deurtjes, wij wilden eigenlijk een bruin kastje met witte deurtjes. We besloten dat dit ook goed was. Daarna ging ze de bestelling herhalen 3 kastjes met deurtjes en 1 met laadjes, ik corrigeerde haar, dit heb ik minstens 5 keer gedaan, de man die alleen arabisch sprak moest de bestelling in de computer invoeren, hij stond er verward naar te kijken. Ik had er een slecht gevoel over. Daarna begon de verwarring over de pootjes, eerst losse later een frame en de oorpronkelijke weer verwijderen. Ojee als dit maar goed komt. Ik heb uiteindelijk de opstelling met maatvoering getekend en aan de balie medewerker laten zien. We hebben het lijstje gecontroleerd.
Op naar het magazijn om de spullen bij elkaar te zoeken. Het bleek dat op de helft van de dozen alleen arabische nummer stonden. Nou heb ik die inmiddels wel geleerd maar Gerlinde niet. En als het met ons tweeen op zoeken aankomt dan ben ik altijd de gene die niks kan vinden. Kortom we konden het niet vinden. We vroegen hulp, en de balie medewerker vond verrassend snel alle dozen. We besloten om nog twee extra glasplaten mee te nemen, om er bovenop te leggen.
Bij de kassa zag de kassier dat het bedrag niet overeenkwam met onze bestellijst. Bezorgd nam hij de spullen door en vond uiteindelijk het verschil, de glasplaten. Toch aardig dat hij het nog een keer extra controleerde.
Thuis aangekomen hebben we met zijn allen lekker zitten knutselen, en alles was compleet. Ik ben er blij mee.

culturele verschillen

Wat me opvalt in Bahrein en vooral in Saoedi is hoe mensen met elkaar omgaan. In Nederland is het gewoon om als man en vrouw, vriend en vriendin omarmt of hand in hand over straat te gaan. Dit is niet het geval in Saoedi. Wat mij ook opvalt, is hoe mannen onderling met elkaar omgaan. Ze hebben relatief veel meer lichamelijk contact dan dat we in Nederland hebben. Een arm om elkaars schouder, een zoen bij een begroeting. Terwijl vrouwen totaal worden verstopt onder zwarte jurken en lichamelijk contact uit den boze is.
Soms heb ik het gevoel dat de mannen elkaar zoveel aanraken om het gemis van vouwelijk contact te compenseren.
Een mooi voorval was een paar dagen geleden aan de grens. Ik had een tijdje geleden al waargenomen bij de grens dat de mannen bij aankomst elkaar allemaal zoenen als goedemorgen groet. Moet je je eens voorstellen dat de Nederlandse politie mannen dit zouden doen op straat als ze elkaar tegen komen. Zou vreemd zijn, terwijl we in Nederland vinden dat we heel tolerant zijn tov van Homo's.
Nou was ik een paar dagen geleden bij de grens om de laatste handelingen mbt het visa van Anne-Marie te regelen. De man die me hielp ging achter de balie zitten, hij realiseerde na een paar seconden dat hij was gaan zitten zonder zijn collega te begroeten. Ze keken elkaar aan en gaven alkaar een luchtzoen. Je weet wel zo'n luchtzoen wat verliefde stelletjes doen. Ik zag dit aan met een innerlijke glimlach. Prachtig twee mannen in een uniform wat enige autoriteit uitstraalt en dan die verliefde lucht kus.
Ik vind het prachtig om dit te zien, en het zet me aan het denken hoe we met elkaar omgaan.

Mei

Het wordt warmer, hardlopen is zwaar, het zijn niet je benen die het opgeven, het zijn niet je longen die er voor zorgen dat je achter adem bent. Het is de warmte die opstuwt naar je hoofd, als je even een pauze neemt om wat te drinken, schiet het kippenvel je op de armen, het is duidelijk je lichaam kan de warmte niet kwijt.
Gisteren in de Gym, had ik de airco aan, maar ook dan raak ik oververhit, ik kan harder lopen als buiten maar toch. Ik ging gisteren na het rennen op de band even zwemmen, je zou denken dat je dan lekker afkoelt, maar toch nadat ik tien minuten had gezwommen, en thuis een douche had genomen, brak het zweet me weer uit. Mijn lichaam heeft het duidelijk moeilijk met de warmte.
Ik wil toch graag iets meer trainen, gewenning en een betere conditie zal het wellicht gemakkelijker maken.

Thomas heeft zijn toelatingsexamen gehaald voor St Christofer. Best knap een half jaar geleden lukte het niet, en na vele rijtjes oefenen met moeilijke woorden is het nu toch gelukt. En een paar dagen later kwam ook het bericht dat er plaats was voor hem. Dit is wel een enorme opluchting. Ik heb een collega uit de UK, hij werkt hier al net zo lang als ik maar zijn gezin is nog in de UK. Zijn kinderen hebben toelatingsexamen op vele scholen gedaan en overal hebben ze de test gehaald, maar ze zijn nog niet toegelaten omdat er geen plaats is. Zijn kinderen zijn iets jonger, wellicht zijn er meer kinderen van de leeftijd. Hij ziet geen andere uitweg dan zijn gezin in de UK te laten, ik moet er niet aan denken om gescheiden van mijn gezin te moeten leven.

Bart

Bart is bij ons sinds een paar dagen. Hij heeft een ticket geboekt zodra, wij zekerheid hadden dat we van Saoedi naar Bahrein konden. Best mooi eigenlijk dat je binnen 1 dag kan regelen dat je gezin weer bij elkaar is. Alleen jammer dat Bart de aansluiting in Abu Dhabi miste. Hij heeft daar trouwens wel genoten van de lounge met goed eten, wat hem was aangeboden ter compensatie van het ongenoegen.

De eerste dagen zat ik op mijn werk, Gerlinde is wezen shoppen met hem. Donderdag avond was het tijd voor een verlaat koningsfeest. Er waren best veel jongeren, lekker eten, onderandere bitterballen welke Bart had ingevlogen. De frikandellen waren ook goed. Persoonlijk vond ik de ham lekker, en toen ik nog wat extra nam, zeiden mensen tegen me, je bent toch geen Duitser. Er waren trouwens best veel buitenlander, ook de Nederlandse ambasadeur vanuit Koeweit was ingevlogen.

Gisteren was het tijd om het eiland te verkennen, Bart zijn indruk is veel zand. jammer dat de brunch bij Sofitel niet beschikbaar was, dit hadden we een weekje van te voren moeten boeken. Uiteindelijk zijn we naar een andere plek geweest, ik vond dit een erg leuk plekje. Het was een beetje meer Bahrein en een beetje minder expat.
Daarna zijn we naar de tree of life gereden, er waren veel takken uitgewaaid in de storm van twee dagen geleden.

Met Bart erbij is de chemie totaal anders in ons gezin. Ook merk je dat de rest van het gezin opgetogen is. Vandaag heb ik met Bart gesport in de gym, best vermoeiend want ik had om 5:45 al een rondje gerend met EJ, daarna hebben we gezwommen in onze compound. Na de lunch viel ik als een blok in slaap. Bart maakte me weer wakker hij vond het ongezellig, thomas wilde daarna op de XBox kinetic allerlei sporten met me spelen. De airco op vol en toch nog zweten, ik verloor alles behalve bij het boxen sloeg ik hem knock-out. Best zielig als je je eigen kind knock-out slaat.