In Bahrein is geen Ikea, we zijn dus naar Saoedi geweest. Gerlinde en ik gingen samen, bij de grens bleek dat het paspoort/visa niet in orde was. Mijn paspoort werd achtergehouden en we moesten naar de supervisor met de paspoort van Gerlinde. De supervisor vroeg wat er mis was. Gerlinde werd nerveus, ze had de laatste keer haar visum niet verlengt, we zijn inmiddels bezig met een meer definitieve oplossing maar die is nog niet af. Op de vraag wat is er mis, speelde ik de onschuld zelve. De supervisor tikte wat op zijn computer, riep een woord naar me wat ik niet snapte en even later zei hij dat het ok was.
We hadden iets in de folder van Ikea gezien, het was iets modulairs en het was ons niet duidelijk welke onderdelen we moesten hebben. We gingen naar een balie voor hulp, de man haalde er een vrouw bij die ons hielp, we hebben aangewezen wat we wilden. Best grappig om te zien Ikea heeft de vrouwelijke medewerkers een blauwe abaya voorgeschreven met een klein geel biesje. De kleur was zo donkerblauw dat het bijna zwart lijkt.
Deze vrouwelijke medewerkster nam in detail met ons door 1 kastje van 120 met 2 laadjes, 2 kastjes van 60 met 1 deurtje en 1 kastje van 60 met 1 laadje, Terug bij de balie ging ze in Arabisch uitleggen aan de balie medewerker wat we wilden. Het bleek dat het niet op voorraad was, maar men had wel een wit kastje met bruine deurtjes, wij wilden eigenlijk een bruin kastje met witte deurtjes. We besloten dat dit ook goed was. Daarna ging ze de bestelling herhalen 3 kastjes met deurtjes en 1 met laadjes, ik corrigeerde haar, dit heb ik minstens 5 keer gedaan, de man die alleen arabisch sprak moest de bestelling in de computer invoeren, hij stond er verward naar te kijken. Ik had er een slecht gevoel over. Daarna begon de verwarring over de pootjes, eerst losse later een frame en de oorpronkelijke weer verwijderen. Ojee als dit maar goed komt. Ik heb uiteindelijk de opstelling met maatvoering getekend en aan de balie medewerker laten zien. We hebben het lijstje gecontroleerd.
Op naar het magazijn om de spullen bij elkaar te zoeken. Het bleek dat op de helft van de dozen alleen arabische nummer stonden. Nou heb ik die inmiddels wel geleerd maar Gerlinde niet. En als het met ons tweeen op zoeken aankomt dan ben ik altijd de gene die niks kan vinden. Kortom we konden het niet vinden. We vroegen hulp, en de balie medewerker vond verrassend snel alle dozen. We besloten om nog twee extra glasplaten mee te nemen, om er bovenop te leggen.
Bij de kassa zag de kassier dat het bedrag niet overeenkwam met onze bestellijst. Bezorgd nam hij de spullen door en vond uiteindelijk het verschil, de glasplaten. Toch aardig dat hij het nog een keer extra controleerde.
Thuis aangekomen hebben we met zijn allen lekker zitten knutselen, en alles was compleet. Ik ben er blij mee.
We hadden iets in de folder van Ikea gezien, het was iets modulairs en het was ons niet duidelijk welke onderdelen we moesten hebben. We gingen naar een balie voor hulp, de man haalde er een vrouw bij die ons hielp, we hebben aangewezen wat we wilden. Best grappig om te zien Ikea heeft de vrouwelijke medewerkers een blauwe abaya voorgeschreven met een klein geel biesje. De kleur was zo donkerblauw dat het bijna zwart lijkt.
Deze vrouwelijke medewerkster nam in detail met ons door 1 kastje van 120 met 2 laadjes, 2 kastjes van 60 met 1 deurtje en 1 kastje van 60 met 1 laadje, Terug bij de balie ging ze in Arabisch uitleggen aan de balie medewerker wat we wilden. Het bleek dat het niet op voorraad was, maar men had wel een wit kastje met bruine deurtjes, wij wilden eigenlijk een bruin kastje met witte deurtjes. We besloten dat dit ook goed was. Daarna ging ze de bestelling herhalen 3 kastjes met deurtjes en 1 met laadjes, ik corrigeerde haar, dit heb ik minstens 5 keer gedaan, de man die alleen arabisch sprak moest de bestelling in de computer invoeren, hij stond er verward naar te kijken. Ik had er een slecht gevoel over. Daarna begon de verwarring over de pootjes, eerst losse later een frame en de oorpronkelijke weer verwijderen. Ojee als dit maar goed komt. Ik heb uiteindelijk de opstelling met maatvoering getekend en aan de balie medewerker laten zien. We hebben het lijstje gecontroleerd.
Op naar het magazijn om de spullen bij elkaar te zoeken. Het bleek dat op de helft van de dozen alleen arabische nummer stonden. Nou heb ik die inmiddels wel geleerd maar Gerlinde niet. En als het met ons tweeen op zoeken aankomt dan ben ik altijd de gene die niks kan vinden. Kortom we konden het niet vinden. We vroegen hulp, en de balie medewerker vond verrassend snel alle dozen. We besloten om nog twee extra glasplaten mee te nemen, om er bovenop te leggen.
Bij de kassa zag de kassier dat het bedrag niet overeenkwam met onze bestellijst. Bezorgd nam hij de spullen door en vond uiteindelijk het verschil, de glasplaten. Toch aardig dat hij het nog een keer extra controleerde.
Thuis aangekomen hebben we met zijn allen lekker zitten knutselen, en alles was compleet. Ik ben er blij mee.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten