Ik was vanmorgen op weg naar de diplomatic area om mijn visum te vernieuwen. In Nederland ergerde ik me ook wel eens aan een bumperklever, ik tipte dan vaak even mijn rem aan om de bumperklever te laten schrikken, of ik liet mijn gas een beetje los. Eigenlijk ben ik ook wel irritant, maar ik heb er toch een hekel aan, ze brengen mijn leven in gevaar door hun idiote gedrag. Ooit eens kwam het bijna tot een handgemeen tussen mij en een bumperklever, tja ik stak mijn middelvinger op, en zoals je in een paar blogs geleden heb gelezen moet je dit met enige voorzichtigheid toepassen `Use with Caution`.
Vanmorgen zat er een gek zo dicht op me dat ik mijn rem niet eens durfde aan te raken, ik denk dat er ongeveer 1 meter afstand zat tussen hem en mij. Ik schoof maar snel aan de kant, ik ben mijn leven nog niet zat. Snelheid was ruim 100 km per uur, en dit is de maximum snelheid. Hij was me voorbij en hij zat bij de volgende auto op 1 meter afstand. Met een zucht en een flinke afstand rijd ik verder naar de visa-agent en geef mijn paspoort af.
Ik stap in mijn auto voor de terugreis. Op de eerste kruising komt er een auto van rechts, ik stop en wacht tot de man gaat rijden, hij zit me aan te kijken, en gebaard me om verder te rijden. Ik fronste mijn wenkbrauwen en reed verder, de ziel heeft wellicht zijn rijbewijs cadeau gekregen bij de punten van de supermarkt.
Nog geen 30 meter verder komt er een auto achteruit de weg op rijden, hij had mij niet gezien, hij had ook niet door dat het wellicht ongepast was wat ie deed. Erger nog hij was aan het bellen, en met 1 hand kun je heel lastig je stuur omdraaien, en dat moest ie toch wel doen voordat hij weg kom rijden. Na wat gestuntel reed hij al bellend weg.
Er reed een auto voor me op de linker baan met een snelheid van ongeveer 90 km per uur, er kwam vanachter een auto met hoge snelheid, in een soepele beweging ging de snelle auto van de meest linker naar de meest rechter, en al slalommend over de drie rijstroken had hij toch snel een voorsprong van 400 meter opgebouwd, dit zijn toch flink wat seconden winst.
Tot slot moest ik de afslag nemen, ik zat op de middelste rijstrook, en ik moest dus een baantje opschuiven, een beetje krap schoof ik vlak voor een politie auto. Een halve tel maakte ik me zorgen dat wellicht de politie wat van mijn rijgedrag zou zeggen. Deze gedachte heeft niet lang geduurd, want ook al die andere waaghalzen komen er vanaf zonder berisping.
Vanmorgen zat er een gek zo dicht op me dat ik mijn rem niet eens durfde aan te raken, ik denk dat er ongeveer 1 meter afstand zat tussen hem en mij. Ik schoof maar snel aan de kant, ik ben mijn leven nog niet zat. Snelheid was ruim 100 km per uur, en dit is de maximum snelheid. Hij was me voorbij en hij zat bij de volgende auto op 1 meter afstand. Met een zucht en een flinke afstand rijd ik verder naar de visa-agent en geef mijn paspoort af.
Ik stap in mijn auto voor de terugreis. Op de eerste kruising komt er een auto van rechts, ik stop en wacht tot de man gaat rijden, hij zit me aan te kijken, en gebaard me om verder te rijden. Ik fronste mijn wenkbrauwen en reed verder, de ziel heeft wellicht zijn rijbewijs cadeau gekregen bij de punten van de supermarkt.
Nog geen 30 meter verder komt er een auto achteruit de weg op rijden, hij had mij niet gezien, hij had ook niet door dat het wellicht ongepast was wat ie deed. Erger nog hij was aan het bellen, en met 1 hand kun je heel lastig je stuur omdraaien, en dat moest ie toch wel doen voordat hij weg kom rijden. Na wat gestuntel reed hij al bellend weg.
Er reed een auto voor me op de linker baan met een snelheid van ongeveer 90 km per uur, er kwam vanachter een auto met hoge snelheid, in een soepele beweging ging de snelle auto van de meest linker naar de meest rechter, en al slalommend over de drie rijstroken had hij toch snel een voorsprong van 400 meter opgebouwd, dit zijn toch flink wat seconden winst.
Tot slot moest ik de afslag nemen, ik zat op de middelste rijstrook, en ik moest dus een baantje opschuiven, een beetje krap schoof ik vlak voor een politie auto. Een halve tel maakte ik me zorgen dat wellicht de politie wat van mijn rijgedrag zou zeggen. Deze gedachte heeft niet lang geduurd, want ook al die andere waaghalzen komen er vanaf zonder berisping.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten