Zaterdag

Vanochtend iets langer in bed gebleven, om kwart voor acht was ik klaar om een rondje te rennen.We wonen nu dicht bij "het bos". het is natuurlijk geen echt bos, maar wij noemen het het bos. Het is een landbouw gebied en om de akkers staan palmbomen. Het was warm, mijn hartslag kon ik erg lastig laag houden, ik heb langzaam gerend.

Na een kopje koffie heb ik een paar foto's van de tuin gemaakt. Het grappige is dat het wel een beetje lijkt de eerste bloemetjes die we in Kampen op onze dak terras hadden. Ieder blaadje telden we en ieder bloemetje werd aanbeden. Nou misschien een beetje overdreven maar we zijn wel blij met de plantjes die we recent hebben aangeschaft.

Onze poes heeft een sterke territorium drang en kan dus geen vriendschap sluiten met  de buur katten. Meestal zit hij voor het raam naar de katten te kijken, Van buiten kun je niet naar binnen kijken maar wel anders om. Dit geeft grappige taferelen.

In het begin van de middag zijn we naar Homezone gegaan. We hebben de parasols en schaduw doeken eens bekeken. We hebben nog niets gekocht maar we hebben wel wat nodig. De temperatuur is vandaag opeens 10 graden warmer dan gisteren, de thermometer in de auto gaf 36 graden aan.

Aan het eind van de middag ben ik gaan wandelen, ik had als doel een put die ik 2 weken geleden had ontdekt tijdens het rennen.

vertrek van onze compound

300 m van ons huis de eerste akker met kool.

Naast het pad staan bomen met jujubes , ze zijn erg zuur.

1 kilometer verderop kom ik bij een boerderij met kamelen.

Voorbij de boerderij is een stuk natuur, mul zand, verdorde struiken en een paar bomen.

Onder in de de put zie je aan twee kanten een tunnel, precies zoals ik in een blog van een tijdje terug heb beschreven. Erg leuk om te zien dat zo'n verhaal in werkelijkheid te zien.

Er was een riggel van zand boven de tunnel, ik dacht zo kan ik hem volgen en ik ben het 500 meter gevolgd, ik kwam bij een boerderij, de boerderij had betonnen water bakken met pompen en een vat iets hoger voor de waterdruk. Misschien komt het water wel voor een deel door het tuinneltje.

Ik kwam drie honden tegen, ik pakte voor de zekerheid een steen, de honden herkennen bukkende mannen en renden hard weg.

Langs een akker met pompoenen zag ik deze liggen.

Een verdwaald koolplantje tussen het tomaten veld.

Terras klaar

Het terras was net op tijd klaar voor ons house warming feestje. Het feest was erg gezellig, we hadden een gemeleerd gezelschap uitgenodigd, wat Nederlandse vrienden, een paar Engelse, en een paar collega's van me. Een paar mensen hadden wat plantjes meegenomen, de dag na het feest zijn we langs een paar tuincentra gegaan en ook nog wat plantjes gekocht. Ons terras ziet er nu goed uit. ben er erg blij mee en we zitten met plezier buiten. Er zijn bij dit huis ook minder vliegen, wat ik erg prettig vind. Ons vorige huis stond naast een boerderij, en als ik buitenzat zaten er altijd in een mum van tijd minsten 15 vliegen op me. Ik ruik blijkbaar lekker voor die beestjes, vooral na het hardlopen.

Ik ben gisteren trouwens voor het eerst in het zwembad geweest. Heel kort, het was nog een beetje fris. En het chloorgehalte was een beetje te hoog, mijn ogen prikten erg. Moeten we Syed maar even doorgeven dat het wel ietsje minder mag. Hij had na het betegelen even een flinke impuls gegeven om het cement uit het water te filteren denk ik. Ik denk trouwens dat chloor niet werkt tegen een cement laagje, maar het water is wel schoon geworden.

Nieuw terras

We wonen hier nu twee weken, Er lagen een paar tegels los op het terras. Ze waren niet gebroken, als het mijn eigen was, dan had ik wat cement gemaakt en de losse tegels opnieuw vast gelegd. Zonder dat we er om vroegen werd er een voorraad tegels bezorgd. De buren hebben direct geklaagd over de kleur, het blijkt dat ook hun terras een paar losse tegels heeft. Er wordt bij alle 4 huizen op onze compound een nieuw terras gemaakt.

Ik heb nog steeds niet gekeken welke kleur tegels het wordt maar volgens Gerlinde is het mooi.

Verhuisd

We zijn afgelopen week verhuist. We wonen nu 3 km verderop. Het is een mooi huis, het was wel druk afgelopen week. Gisteren hebben we de laatste dozen uitgepakt. We hadden ook nog dozen die we in ons vorige huis niet hadden uitgepakt. Zo vonden we nog een pakje custard pudding. Dit had in India grote waarde, was erg lastig te vinden. We hebben het nu maar weggegooid, want het was over datum.
Vandaag was het tijd om gaten te boren om alle wanddecoraties weer op te hangen. Ik had het borduurwerk van David en Saul in mijn handen. Mijn opa Arent Pol had een oma met de naam Karsje Jacob Santingh. Karsje heeft op negentien jarige leeftijd een borduurwerk gemaakt. KJS - 1855 staat onder op het doek. Anne-Marie is nu ook bijna negentien, ik kan me niet voorstellen dat ze avonden aan een zou werken aan zo'n doek.
Ik zat me opeens af te vragen waarom een meisje van 19 het onderwerp Saul en David gaat borduren. Karsje was nog niet getrouwd, er was geen TV, dus ik kan me wel voorstellen dat je wat te doen wilt hebben. Ik heb het verhaal maar eens even nagelezen. Koning Saul die David met zijn dochter laat trouwen, en later David als een bedreiging gaat zien en hem wil vermoorden. David die tot 2 keer de mogelijkheid krijgt om Saul te vermoorden maar het niet doet.
Ik kijk nog eens naar het borduurwerk, het is overduidelijk de tweede keer dat David naast Saul staat en Saul slaapt. Karsje heeft wellicht geen diepzinnige keuze gemaakt, het zal wel een van de weinige patronen zijn geweest die beschikbaar waren.
Saul en David leefden zo'n 1000 jaar voor Christus in Israel, er is weinig groen op het doek te zien. Het lijkt wel een beetje op het landschap hier in Bahrein. Bruin met weinig bomen.

David

Saul

Water put

We wandelen en rennen met regelmaat langs de waterput. Het blijft me intrigeren, op dit droge hete eiland is water aanwezig, vrij diep in de grond en je ziet het uit de zijkant lopen bij de waterput.
Ik ging opzoek naar een verhaal en vond interesante foto's, de tekst was echter in het arabisch. Google translate gaf me wat lromme zinnen, maar de context van het verhaal is denk ik wel duidelijk.

Om water te leveren aan afgelegen gebieden werden in het verleden ondergrondse kanalen gegraven. Deze methode van waterdistributie in Bahrein is bekend als de "Fiqb".

De bouw van het gat en Aflaj in Bahrein

Het omvang van het volk van bahrein is in de geschiedenis enkele malen gegroeid en gekrompen. De uitbreiding van de bevolking in Bahrein gebeurde aan het begin van de Achaemenidische periode aan het einde van de zevende eeuw voor Christus en groeide meer in de Hellenistische periode, vooral na de migratie van de Arabische stammen naar het eiland rond het begin van de vierde eeuw na Christus. Deze uitbreiding ging gepaard met een uitbreiding van het agrarisch gebied. De Achaemenidische periode is bekend van het graven van grachten met ondergrondse techniek of boormethodes.

Manieren van graven van kanalen in Bahrein

Het land in Bahrein is vrij vlak, het kanaal had rechte wanden en een platte bodem. het kanaal werd afgedekt met kalksteen rotsen welke schuin werden geplaatst. Hierna werd het kanaal afgedekt met zand om verdamping van water te voorkomen. Om de 50 meter werd een ventilatie gat gemaakt met een diameter tussen de 2 en 5 meter. De kanalen hebben een lengte tot 3 kilometer. Vanuit de lucht zijn lange ketens van kleine putjes te zien waardoor de route van de kanalen gemakkelijk is te volgen.

Er zijn kaarten getekend in een studie uit 1953 en 1971. De volksnaam voor de kanalen is rivier of SAB. Er zijn drie voorbeelden van deze rivieren. Een bekende gaat door het dorp Bani Jamra en een andere rivier met de naam de Grote sab in Karzakan.

Op deze foto zijn de ontluchtingsgaten te zien, ze werden afgedekt met een steen om stof in het kanaal te vermijden.

 "Abu Elewa." Deze grote ondergrondse ruimte is beschreven door James Belgrave. In zijn boek waar hij zei dat het kanaal van water ten westen van het dorp (Cakhurh) een grote ondergrondse ruimte is welke wordt gebruikt als douche.

Vroeger moesten de vrouwen uit omliggende dorpen water halen, dit was tot 1950 gebruikelijk. 

Bron: https://culturebh.wordpress.com/2012/02/

Marathon Dubai

Ik had een goede dag maar geen top dag.
Ik had mijn pacer op mijn horloge ingesteld op 5:08.
Ik startte behoorlijk vooraan in het startvak, met als gevolg dat iedereen me in haalde, mijn pacer gaf aan dat ik te snel ging. Ik heb me op de pacer geconcentreerd, maar toch geeft dat inhalen je een mentale slag.

Na 10 km is dat over en zit je tussen de mensen met dezelfde streeftijd. Iedere km won ik een paar seconden tov de pacer, ik dacht dit is goed want aan het eind wordt het zwaar, en dan kan ik een paar seconden verliezen. De eerste 20 km was er geen isotone drank aan de kant van de weg, slechts water, ik had niets meegenomen in de veronderstelling dat er voldoende zou worden aangeboden. Na 25km ging het nog steeds goed, ik moest wel zo af en toe een beetje gas bijgeven om geen tijd tov de pacer te verliezen, ik had inmiddels 1 minuut voorsprong op de pacer. Ik kon dit nog steeds goed volhouden. Bij het 25 punt even gestopt om 2 kleine glaasjes isotone dorstlesser te drinken. Ik had al het gevoel dat ik niet voldoende energie aan het bijtanken was. bij 30km weer even gestopt om wat te drinken, een kwart banaan en weer door. De energie zakte al wat weg, maar ik kon nog steeds lekker rennen en mij pacer volgen. ik had zelfs 1 minuut 20 voorsprong. Bij 34 km dacht ik nu niet inzakken en gewoon kop omhoog en doorgaan. Ik haalde vele lopers in, mentaal voelde ik me reuze sterk. En toen bij het bordje 35, werd het zwaarder, ik klamte me vast aan andere renners, Maar moest ze laten gaan, ik werd weer ingehaald door de mensen die ik zojuist had ingehaald. Wat ik klap, ik besloot te gaan wandelen, na 20 meter weer rennen, na 200m weer 20 meter wandelen, Tempo omlaag en weer rennen, ik merkte dat ik stabiliseerde en dit vol kon houden. Ik raakte in de war van de kilometer aanduidingen van de heenweg. Het speelt in je hoofd "ik was toch al veel verder", je merkt dat je niet zo helder meer nadenkt. Dan is er nog 1 km te gaan, ik had de neiging om weer te versnellen, de mensen die me gepasseerd waren weer terug te pakken. Ik heb het niet gedaan uit angst volledig in te kakken. Dan komt de laatste 200 meter, Tribunes aan weerszijden, mijn collega Fabrice met vrouw en kind, hard juichen, ik laat me opzwepen en versnel, ik haal iemand in die ook versneld en uit eindelijk met een forse eindsprint samen over de finish.

Sorry voor het kruis, maar ik heb geen $19 voor een foto over.

Wat ik mooi vind is dat ik zojuist het verhaal heb beschreven hoe het voelde. En als ik dit vergelijk met de meeting van mijn horloge, dan komt dit volledig overeen. Na 22km moet je je best doen om je pacer te volgen, je hartslag gaat omhoog, Na 30 km is de tijd omlaag omdat je even wat gedronken hebt, en dan wordt het zwaarder je vecht meer met je zelf, tijd gaat omhoog en laag, waarna je op een gegeven moment  echt even een stapje terug moet doen. En dan zie super eindsprint van de laatste 200meter.

Plaats 348 van de 1580 mannen die meededen.

Plaats 49 van de 230 in de categorie mannen 45

Best netjes al zeg ik het zelf.

scheepsbouw

Vandaag hebben we een rondje gereden, onderweg maakten we een stop bij een scheepswerf.
Ik heb me verbaast over de bomen, de kettingzaag, De hulpstukken om het de planken in de jusite positie te buigen. De enorme kieren tussen de planken.

Even verder ligt een prachtboot, mooi in de lak, ook tussen de stronken en boomstammen. Ik bewonder het vakmanschap.

Lekkere chaos

Boot bouw midden tussen bouwmateriaal

Hout voorraad en een motorzaag, om planken te maken.

Een paar kromme takken om de planken te buigen en te vormen.

Ik snap niet dat je kan werken in zo'n chaos

Nog een paar gaatjes vullen, kromme takken met lange bouten.

Aan de rand van het water zaten ook meeuwen en allsgolvers.

Aalsgolvers op een wrak