Atch

Vanmiddag bij familie Petit geweest. Ze vertelden dat ze iemand gesproken hadden die tegen ze zei dat zij Franse mensen haat. Dit komt nogal grof over dus ik stond nog een beetje te flapperen met mijn oren. Maar toen ze dit vertelden werd het behoorlijk hilarisch want de ze spreken namelijk geen H uit. En als je dan zegt "she said that see hate French people", zeiden wij dat Fransen wellicht niet zo lekker smaken. Atch.

Sollicitatie

Ik had gisteren een sollicitatie gesprek. Het was voor een zomer studie plaats. HR had een sollicitant geregeld, ik had Fai gevraagd om er bij te zijn. Een uurtje voor het gesprek vroeg ze of we nog iets moesten voorbereiden. Ik liet haar de standaard vragen lijst zien en legde aan haar uit hoe je het best de vragen kan stellen. We liepen nog even door de CV, en Fai gaf aan dat het een vrouwelijke sollicitant is.
Mijn telefoon gaat over en de receptionist geeft aan dat er iemand voor me is. Ik ga naar beneden en zeg haar gedag. Ik moet haar als man natuurlijk geen hand geven. Het voelt erg ongemakkelijk. Ik verzoek haar om met me mee te gaan naar boven, en vervolgens loopt ze 2 meter achter me aan naar boven. Tja zo is ze natuurlijk opgevoed, je moet een man volgen en er vooral niet naast gaan lopen. Normaal ga je even een gesprekje aan om het ijs te breken, maar met iemand die 2 meter achter je loopt op de trap gaat dit niet. Het was een heel vreemd gevoel, het voelde een beetje onbeschoft, gelukkig kom ik boven Fai tegen die al richting mijn kamer was gelopen. Fai schudde haar een hand en verwelkomde haar, wat was ik blij dat ik haar had gevraagd om er bij te zijn. Eindelijk voelt het dat je iemand met respect kan verwelkomen.

Een vrijdag

De laatste tijd ontstaat er een soort vast patroon op vrijdag. De wekker staat om 5:30 uur, vanochtend werd ik even wakker om 5 uur van een pingeltje op mijn telefoon, ik had iemand extra uitgenodigd om mee te rennen en die liet even weten dat ie zich niet goed voelde. Tanden poetsen, WC, camelbag vullen, poort op een kier, en de hardloop kleren aan. Na 5 minuten wachten verschijnen dan Ellen en EJ strak om 6 uur door de poort. Het is warm, we besluiten een langzame run te doen zodat we het een uurtje kunnen volhouden. Er is een soort natuurgebied 500m van ons huis, er zijn zandpaadjes tussen akkers, en soms een stukje woestijn, de zon brandt in je nek. Op de terugweg hadden we vandaag een beetje schaduw van de palmbomen, er zijn ook vlaktes met riet. Ik blijf het nog steeds bijzonder vinden riet in een woestijn. Wat ik een beetje jammer vind is dat ik steeds meer schuren verschijnen en dit gaat ten koste van de natuur.
Thuis aangekomen praten we even gezellig bij onder het genot van een kop koffie. Gerlinde en Ellen hadden vandaag een kameel kalfje gezien, ze twijfelden of ie wel gezond was.
Het is tijd voor ontbijt, Thomas vind het al lang duren, pas ontbijt om een uur of tien. Na het ontbijt gaan we de kasten altijd even vullen, we besloten vandaag om eens naar een andere winkel te gaan. Eigenlijk maakt dit ook niet zoveel uit want we komen toch altijd met min of meer hetzelfde thuis. Thuis aangekomen kak ik in, blijkbaar slaapgebrek, een korte powernap helpt me er altijd weer bovenop. Na de lunch is het tijd om te gaan zwemmen, ik rijd meestal even naar de zee bij Budayah. Om een uur of drie is het altijd lekker rustig, de locals vinden het nog te heet en zitten ook in de moskee. Vandaag ging ik eigenlijk net iets te laat, en na een half uur zwemmen kwamen de Jetskies, en dit mij besluiten om de zwem training te beëindigen. Ik vond het ook wel een lekker excuus.
Als ik thuis kom doen we wat huiswerk met Thomas, hij heeft volgende week een revision test van alle stof van het hele jaar, best veel om door te nemen.
Straks gaan we uiteten en daarna hebben we een uitje Cirque le soir, ik geloof dat we een beetje speciaal gekleed moeten gaan. Hierdoor voel ik me altijd opgelaten, maar ik weet dat als ik er ben dat ik altijd wel plezier heb. Dus we gaan ervoor.

Rond het huis bloeien de bloemen

We kwamen een paar jaar geleden aan in Bahrein. De eerste indruk is dat alles licht bruin is, de huizen en het zand, De tuin van ons eerste huis was een groene oase. De tuinmannen zorgden goed voor de tuin, en zodra er een struikje iets te groot werd dan werd ie onmiddellijk gesnoeid. Als er wat dood was dan werd het vervangen, geen omkijken naar. En het bleef allemaal zoals het was. We wonen nu iets langer als een jaar in dit huis, de zorg voor de tuin is wat minder. En je raadt het al ons groene vingers gingen weer een beetje jeuken. Maar Bahrein vergt wel een andere aanpak als Nederland. Na een jaar experimenteren is het ons inmiddels toch gelukt om een mooie variatie te creëren.

Fascinerend die stamper die tussen alle meeldraden ligt

RIJGEDRAG

Ik reed vanmorgen richting een klaverblad, ik moest 1 lusje maken. Ik sta al stil boven op het viaduct. Het duurt extra lang want menig auto duwt zijn auto nog even vlak voor de afslag tussen de rij. Op de lus "welke 1 rijbaan breed is" staat een felle rode auto, een audi, later zag ik dat hij een 4 liter motor had. Dat rode ding probeert naast me te kruipen, eerst links en later rechts. Ik heb hem maar voor gelaten. Aan het einde van de lus stond de auto rechts voor me. Dit is het punt waar iedereen 2 rijen moet opschuiven naar links om uit eindelijk in te voegen op de andere snelweg. Aan het einde van deze wisselstrook zie ik dat de rode auto nog steeds uiterst rechts rijdt, en dan vlak voordat de 2e lus van het klaverblad begint gaat ie toch naar rechts, en staat vervolgens op de vluchtstrook te dringen. Ik dacht die heeft een geweldige haast. Wederom duwt de bestuurder de auto tussen de rij. Wauw hij is wel 2 auto's opgeschoten met dit aso rij gedrag. Dan vervolgens schiet de auto over het verdrijvingsvlak de snelweg op. Aan het einde van de oprij baan ben ik ook maar rustig ingevoegd. waarna ik 100 km / uur ging rijden, en tot mijn stomme verbazing haal ik dat rode ding weer in. Het was een zwarte abaja babe in een te snelle auto, die absoluut niet kon auto rijden.

Bouwval op idyllisch plekje

Een maand geleden kwam ik tijdens een rondje rennen samen met EJ op een pracht locatie. Er stond een huis dat helemaal was afgebrand. Gerlinde en ik zijn er vandaag naar toe gereden, en er stonden minstens 12 auto's rond het huis, de locals hebben overduidelijk deze mooie plek terug genomen en er een publieke ruimte van gemaakt. We hebben er heerlijk gezeten, Gerlinde had wel een beetje een kort broekje aan, we hadden niet verwacht dat er zovelen zouden zijn. Maar er werden geen opmerkingen over gemaakt. Er was een man die flink doorstappend naar ons toe kwam, na een vriendelijk "salam alaikum" van mijn kant was het ijs gebroken. Met een vriendelijke lach keek hij even rond en vervolgde zijn wandeling.

Wel een fantastisch uitzicht vanuit de woonkamer

Foto genomen vanaf een pier voor het huis.

Thuis aangekomen was ik toch wel nieuwsgierig wat er is gebeurd, en na wat zoeken werk vond ik een artikel in het archief van Gulf Daily News. 2011

Ik heb het voor het gemak even vertaald.

Boerderijen aangevallen door gewapende bende. (2011)

Een gewapende bende baande tijdens de onrust zijn weg naar de boerderijen van de leden van de regerende familie in Demistan en Karzakan met een tractor. Er zijn getuigen gebracht om te getuigen in het Eerste Lagere Nationale Veiligheids Hof, de getuigen waren gisteren niet in staat om de 32 verdachten te identificeren, de daders droegen maskers tijdens het vermeende incident. Drie Aziaten werden opgeroepen als getuigen à charge tegen de verdachten, die worden beschuldigd van, "deel uit te maken van een gewapende bende", die het eigendom van de leden van de regerende familie aan hebben gevallen. De mannen worden ook beschuldigd van brandstichting, schade aan boerderijen en andere privé-eigendommen, productie en het bezit van Molotov cocktails, diefstal en illegale bijeenkomsten. De getuigen, die hun getuigenis doormiddel van een vertaler gaven, zei dat alle mannen maskers droegen, waardoor het onmogelijk is om de aanvallers welke aanwezig in de rechtbank waren te identificeren. De eerste getuige zei dat er geen veiligheidspersoneel nodig was omdat de kwekerij in Karzakan nog nooit eerder werd aangevallen. Dit gold tot en met 16 maart, toen de plaats was aangevallen door naar schatting 100 gemaskerde mannen, deze braken met een tractor de hoofdingang, voegde hij eraan toe. De getuige zei dat de mannen waren gewapend en hij kon zichzelf of zijn collega's niet verdedigen en hij moest zijn opzichter inlichten, die hen vertelde naar het strand te lopen en te wachten tot de kustwacht kwam. De boerderij toezichthouder zei dat 18 fietsen, een auto, meubelen en contant geld werden gestolen uit woning en dat BD150 van de arbeiders gestolen is. De tweede getuige zei dat naar schatting 45 gemaskerde mannen de boerderij in Karzakan bestormde nadat een deel van de muur met een tractor was afgebroken. Hij zei dat de mannen de plaats in brand staken en stolen alles wat tot de eigenaar en medewerkers behoorde, met inbegrip van zijn gouden ring en BD55. De man die de leiding heeft van het vee, zei dat ze 10 minuten nadat er werd geplunderd vluchten. De derde getuige, die de enige werknemer van Demistan boerderij is, zei dat gemaskerde mannen de tuin binnen vielen nadat de hoofdpoort naar beneden was gehaald met een tractor. Hij zei dat ze elektronische apparatuur beschadigden en daarna zijn woonvertrekken in brand staken. Advocaten hebben gevraagd om een vierde getuige, die een detective is bij de National Security Agency, naar de rechtbank te roepen. De hoofdrechter in de Lagere Nationale Veiligheid Hof stemde in met het verzoek, maar eiste dat de advocaten van de verdediging ook hun getuigen ook op 28 juni te brengen

Farms attack 32 are jailed
By MOHAMMED AL A'ALI , Posted on » 27 September 2011
Tweeëndertig mannen zijn gisteren voor 15 jaar in de gevangenis gezet, ze namen deel aan het plat walsen van boerderijen van regerende families.
Ze werden veroordeeld voor aanvallen met tractoren tijdens de onrusten in Demistan en Karzakan. Elke verdachte werd schuldig bevonden van brandstichting, beschadiging van boerderijen en ander privé bezit, het maken van molokov cocktails, diefstal en samenzwering
De advocaat Mohsin Al Shuwaikh was ervan overtuigd dat de verdachten eventueel strafvermindering zouden krijgen. De 32 mannen werden samen gebracht ook al waren het 3 verschillende groepen, de rechtbank is erin geslaagd om ze samen te voegen omdat er 1 leider was. We hebben nu een goede kans om straf vermindering te eisen en een verzoek in te dienen bij het hoger gerechtshof. Een nationaal veiligheidsdienst medewerker heeft het hof eerder ingelicht om de boerderijen te ontmantelen in Maart. Er waren 11 getuigen die alibi's verschaften, maar er wordt beweerd dat zij aanwezig waren tijdens de aanvallen. Hun bewijs kwam nadat de drie aziaten niet in staat waren de verdachten te identificeren.

Wat is dat meneer

Een paar dagen geleden zaten Fabrice en ik in de auto op weg naar huis. De reis verliep soepeltjes, Fabrice komt uit Frankrijk en hij leert me zo af en toe een paar woordjes Frans. De les neemt soms een sneltrein vaart, dit is in het algemeen als Fabrice zich opwindt over andere weggebruikers. Op zo'n moment vliegt een stormvloed van Franse woorden door de auto. We hadden net paspoort controle van Bahrein erop zitten, en we reden met een redelijk normale snelheid naar het punt waar de auto's worden gecontroleerd. We hoeven eigenlijk bijna nooit te stoppen, soms wordt er gevraagd om de kofferbak open te maken. Vlak voor de car check kwam er een auto met geweldige snelheid ons afsnijden. De Franse les ging een versnelling hoger, de claxon werd veelvuldig gebruikt, ook de verblindende koplampen werden getest. Maar de man die ons zojuist had afgesneden, liet niks blijken, wellicht zag ie het niet eens, hij had een mooie rood geblokte hoofddoek op.
De douane beambte gaf het seintje dat we konden doorrijden, echter 15 meter verder stopte de auto voor ons, er was een blaffende hond naast onze auto en de sirene ging af alsof er een groot alarm was. De auto voor ons reed door, echter wij werden opzij gedirigeerd. Fabrice had de auto geparkeerd, we stapten beiden uit. De beambte gebaarde ons naar hem toe te komen. De hond werd in de auto gelaten, en drie mannen controleerden de auto. Binnen 5 seconden hield 1 van de mannen iets in de lucht, hij gebaarde mij te komen, hij had een paar pillen in zijn hand, en die kwamen van mijn kant van de auto. Ik heb een bloed hekel aan pillen, ik ben zo'n iemand van het type liever een beetje koppijn dan een pil. Maar dit waren ook geen aspirines, dit waren dikke zwarte pillen. Ik vroeg Fabrice of hij ze herkende, maar ook Fabrice had deze pillen nog nooit gezien. Tja en dan ben je verdacht aan de Saudi grens, we moesten een voor een een kamertje in en een volledige body check volgde. Terug op het bankje werden onze tassen doorzocht, en de paspoorten werden ingenomen. Ai ai. De Auto werd nog steeds geïnspecteerd, motorkap open, kofferbak open, die hond vertikte het om in de motorkap te springen, de kofferbak vond ie OK. Hij bleef blaffen, wij verbaasden ons want er zat echt niks in de auto. Er werd besloten dat er niks in de auto zat, maar onze paspoort was nog steeds binnen, wij moesten ook naar binnen. We moesten plaats nemen op een bankje en het wachten kon beginnen, gelukkig duurde dit niet zo heel lang, we kregen onze paspoort terug en we konden gaan.
De pillen hebben ze gehouden, en we weten nog steeds niet hoe ze er kwamen en wat het was. Tijdens het vervolg van de reis begint het speculeren, erin geluisd, iets uit een tas gevallen van een vriend, tja we zullen het wel nooit weten.