Al Khamis Mosque

Vanmiddag zijn we naar Al Khamis Mosque gereden. Khamis betekend donderdag. The moskee dankt zijn naam aan het feit dat er vroeger op donderdag een markt was op deze plek. De moskee is de oudste in Bahrein. Hij is gebouwd in 692, daarna is hij nog enkele malen herbouwd. Rond de moskee liggen grafstenen met versen uit de koran. Het was wel een beetje vreemd om over het terrein te lopen, het was nog niet af. Vreemd dat ik dit zeg, het is immers al vele eeuwen oud. Maar ja ze maken er nu een toeristische trekpleister van. Dus we liepen over een bouwplaats, we hebben het bordje verboden toegang pas gezien toen we het terrein verlieten. Gerlinde riep nog iets toen we het terrein opliepen maar ik zag bewust in de andere richting heel interessante dingen.

Ongelijkheid

Ik heb me afgelopen week heel erg lopen opwinden. Het volgende gebeurde.
Ik had een vervelende vergadering bij een klant gehad, mijn humeur was dus niet top. Op weg naar huis kreeg ik trek, en ik besloot om wat eten te halen bij een benzine pomp. Ik stond in de rij bij de kassa om af te rekenen, en opeens voel ik een bonk tegen mijn schouder. Het was zo'n jonge arabier die denkt dat hij op een of andere manier boven andere mensen staat. Ik draaide me om, en keek hem aan, en ik bleef vervolgens op mijn plek staan zodat hij niet zijn spullen voor me op de kassa kon werpen en dan zijn plekje op te eisen. Hij bleef nog een aantal seconden achter me staan als een klein kind dat zijn zin niet krijgt. Hij besloot om vooraan in de rij aan te sluiten. Daar stonden een paar mannen van Filipijnse afkomst, zij zijn gewend om gediscrimineerd te worden, en lieten de man voor. Ik sprak die vervelende gast aan op zijn gedrag, maar ja dan verstaan ze opeens geen Engels. De Filipijnse mannen keken me aan, een beetje nederig, een beetje waar maak je je druk om, of misschien wel een beetje respect. Enfin ik heb de slag verloren, de Indiase kassier had niet het lef om hem iets te weigeren. Ik rekende af nadat de Filipijnse mannen hadden afgerekend en de deur hadden verlaten. De Kassier zei sorry Sir tegen me, ik gaf aan dat ik niet boos op hem was, en ik liet hem het wisselgeld houden. Hij snapte er helemaal niets van, die man die zojuist zo boos was was opeens super vriendelijk. Vertwijfeld liet ik hem achter. Buiten aan gekomen stond die jonge Arabier me op te wachten. Met een grijns op zijn gezicht en zijn duim omhoog zei hij iets tegen me. Ik weet niet meer wat hij zei, met een vriendelijk glimlach keek ik hem aan en liep naar de auto.
In de auto kreeg ik opeens een vreselijk gevoel van onrecht, ik dacht zo voelt het als je gediscrimineerd wordt. Ik moest mezelf tot rust manen, om verder rustig en veilig naar huis te rijden.

Mangrove

Ruim een jaar geleden hoorden we van een mangrove bos op Bahrein. We wisten eigenlijk niet waar het was. Er is ook een geocache, we hebben vandaag de moeite maar eens genomen om het op te zoeken.
Gerlinde had op de telefoon de geocache coordinaten ingevoerd. We zaten nog op de snelweg en bij Sitra bleek dat we terug moesten, nu snapte ik waarom we het nooit gezien hebben want we dachten dat het bij Sitra was. Rechtsomkeer naar Sanad, terwijl we de snelweg afreden, kwam Anne-Marie binnen via skype. Tja die kun je natuurlijk niet afslaan, nadat ze gister is terug gekeerd uit Colombia. Al kletsend met Anne-Marie kwam er steeds een pijl op haar voorhoofd van het navigatie pakket. Gerlinde was aan het kletsen en ik kon wel zien welke kant de pijl op wees maar ik wist niet over hoeveel meter. Je begrijpt het al we hebben alle hoeken van Sanad gezien en een zeer warrig gesprek met Anne-Marie. Uiteindelijk kwamen we met de auto op een voetbalveld, dit zijn we overgestoken en toen hebben we maar geparkeerd, er lagen opvallend veel kadavers van schapen. Het stonk niet heel erg, er waren wat leuke doorkijkjes naar akkers, grote hekken weerhielden ons van een mooi stukje. Al struinend tussen de kadavers en eindeloos veel plastic zakken zagen we het begin van de mangrove. De eerste stap bij het water maakte de vissen aan het schrikken. Het waren heel veel hele kleine visjes, het maakte een soort van vroetsj geluid. Eigenlijk zou je een kano moeten hebben, ik weet niet of je er echt tussen door kan. Maar voor de geocache was dat wel nodig.
Al met al leuk om te zien maar wel een beetje goor.

VP lounge bij het voetbalveld

Tuintje in Sanad

Moskee van Sanad

Horloge

Op mijn verjaardag in 2009 kreeg ik mijn eerste Garmin horloge. Ik ben niet zo van de boy toys, maar dit was een ware ontdekking voor mij. Ik ben eigenlijk altijd al een mannetje geweest van schema's om te trainen. Of zoals EJ zou zeggen je bent een schemannetje. Ik heb geweldig genoten van mijn horloge, maar een jaar geleden begon het bandje scheuren te vertonen, en de oplader van batterij ging steeds moeilijker.
Vorig jaar op mijn verjaardag gaf Gerlinde me een vervanger, helaas viel ik een maand later met mijn fiets en het horloge heeft de crash niet overleeft. Ik had een gesprekje met Wicher en ik kreeg niet alleen zijn oplader voor mijn oude horloge, ik heb er met plezier een halfjaar gebruik van gemaakt. Maar toen bleek dat dit Horloge ook zijn beste tijd had gehad.
Nu denk ik waarom heb ik het zo lang uitgesteld, je raad het al er is een nieuwe aangeschaft. Ze zijn niet voordelig maar je hebt wel een overvloed aan statistische informatie. Dit horloge houdt zelfs bij hoe ik slaap en of ik niet te lang stil zit. Ook kun je baantjes automatisch tellen in het zwembad en houd hij het aantal slagen per minuut bij als je zwemt in zee.
Ik moet eerlijk toegeven, het beheerst bijna mijn leven. Maar ik kan ook bijna niet beschrijven hoe leuk ik deze Boy Toy vind.

Saudi

Een foto reportage gemaakt op weg naar WASIT Gas Plant.

Vertrek vanaf Bahrein, het eerste wat ik zie is deze auto, het is een waarschuwing voor mij.

Causeway op weg naar de grens Bahrein - Saoedi Arabië

Eiland waar ik vele uren verslijt in de rij voor de grens.

Eerste blik op Saoedi Arabië

Zand en een enkele struik, sommige auto's rijden heel hard.

Mijn indruk van Saoedi Arabië is dat het vooral heel erg industrieel is. Oude vracht-auto's die vooral zwaar materiaal vervoeren.

Er wordt ook veel gebouwd.

Ik schrik me met regelmaat dood door auto's die je inhalen op de vluchtstrook.

Wat men in Nederland bumper kleven noemt is een royale afstand in Saoedi, Ik zie met regelmaat auto's als deze twee die samen racen minsten 150 km/hr met een onderlinge afstand van 1 a 2 meter. Ik neem dan maar wat extra afstand.

Afritten ontbreken met regelmaat, auto remmen op de rijbaan en komen op de snelweg met 10 km/hr, gelukkig hebben de meeste auto een sterke motor waardoor ze snel op snelheid zijn. Ook laat men overal oude autobanden slingeren. Ook ligt er erg veel afval langs de weg.

Boortoren

Er staan altijd veel vrachtauto's aan de kant van de weg.

Beetje uit de drukte van Damman, deze weg is relatief rustig, alsmaar rechtdoor.

Deze kamelen hebben een stukje groen gevonden.

De weg wordt wat slechter, en de natuur wordt groener, er is een mooi stukje natuur tussen Damman en Jubail.

De boeren voeren hooi en water aan, her en der zie je van dit soort tafereeltjes.

Ik kan best genieten van de zandduinen, ik kan me altijd erg moeilijk voorstellen dat er mensen wonen in die keten. Waarom ga je hier wonen? Wellicht als je er geboren bent dan weet je niet beter.

Er is een plekje waar een strook van groene bomen staat midden in het zand, ik denk dat er een ondergrondse waterstroom is.

En dan kom je ineens riet en bomen tegen, ik heb van een aantal collega's gehoord dat ze hier zo af en toe gaan vissen in het meer.

Hooi transport, opvallend groen dat hooi.

Scub heeft een 24x7 baan om het zand op zei te schuiven, het waait continu terug en scub schuift het weer op zij.

Het eindeloze niets

Zand en een tent

Meer tenten

Ik vraag me af waarom ze die hutjes op poten zetten, maar je ziet er veel.

spreekt voor zich

Eindelijk de afrit naar WASIT gas plant. Goed te herkennen aan de weg met de vele zonnecollectoren.

De zwarte rookpluim in de verte verteld me dat we nog wat werk te doen hebben. Het is trouwens vreemd dat de grond hier donker bruin is. ik denk dat het erg nat is, wellicht omhoog gestuwd zout zeewater, het is geen zoet water anders had er wel wat gegroeid.

Atch

Vanmiddag bij familie Petit geweest. Ze vertelden dat ze iemand gesproken hadden die tegen ze zei dat zij Franse mensen haat. Dit komt nogal grof over dus ik stond nog een beetje te flapperen met mijn oren. Maar toen ze dit vertelden werd het behoorlijk hilarisch want de ze spreken namelijk geen H uit. En als je dan zegt "she said that see hate French people", zeiden wij dat Fransen wellicht niet zo lekker smaken. Atch.

Sollicitatie

Ik had gisteren een sollicitatie gesprek. Het was voor een zomer studie plaats. HR had een sollicitant geregeld, ik had Fai gevraagd om er bij te zijn. Een uurtje voor het gesprek vroeg ze of we nog iets moesten voorbereiden. Ik liet haar de standaard vragen lijst zien en legde aan haar uit hoe je het best de vragen kan stellen. We liepen nog even door de CV, en Fai gaf aan dat het een vrouwelijke sollicitant is.
Mijn telefoon gaat over en de receptionist geeft aan dat er iemand voor me is. Ik ga naar beneden en zeg haar gedag. Ik moet haar als man natuurlijk geen hand geven. Het voelt erg ongemakkelijk. Ik verzoek haar om met me mee te gaan naar boven, en vervolgens loopt ze 2 meter achter me aan naar boven. Tja zo is ze natuurlijk opgevoed, je moet een man volgen en er vooral niet naast gaan lopen. Normaal ga je even een gesprekje aan om het ijs te breken, maar met iemand die 2 meter achter je loopt op de trap gaat dit niet. Het was een heel vreemd gevoel, het voelde een beetje onbeschoft, gelukkig kom ik boven Fai tegen die al richting mijn kamer was gelopen. Fai schudde haar een hand en verwelkomde haar, wat was ik blij dat ik haar had gevraagd om er bij te zijn. Eindelijk voelt het dat je iemand met respect kan verwelkomen.