Bahrain tournament for Falcon and Hunting

We hadden een leuk uitje uitgezocht vandaag. Een Falcon and Hunting event, het leek ons leuk om valken te zien. Het probleem was dat het een paar dagen duurt en dat er geen begin of eind tijd was vermeld op de web sites en aanplak biljetten. Ook de exacte locatie was niet aangegeven, we wisten dat het ergens bij Jazeer beach zou zijn. Eenmaal in het zuiden aangekomen wezen ons vele borden naar een zandpad door de woestijn. In de verte zagen we tenten. We stapten uit de auto en liepen blijkbaar direct de verkeerde kant op. Twee jongetjes riepen "no not that way, go there, that's only for      " en toen viel er een stilte, hun Engels schoot te kort. We liepen een tent in maar daar zaten alleen mannen, in traditionele kleren, er waren veel TV schermen opgesteld. Tja dit hadden we niet in gedachten en liepen dus weer naar buiten, waarop we weer door de jongetjes en dit keer een volwassen man naar binnen werden geloosd. We namen plaats, kregen van die Arabische koffie, de smaak was dit keer niet zo heel erg penetrant dus ik kon het weg krijgen. Na een poosje zaten we elkaar aan te kijken, op de TV's kwamen valken, ze waren een soort van wedstrijd op snelheid aan het doen denk ik. De militairen waren in de verte aan het oefenen met straaljagers, en dan een fractie van een seconde later hoorde je de TV's kraken wellicht was het lawaai iets meer dan de microfoon en speakers aankonden. Het gaf me in ieder geval wel confirmatie dat het live was waar we naar zaten te kijken. We keken uit het raam van de tent, enkele honderden meters verder zagen we wat mannen lopen. Zoals je wellicht begrijpt was het iets anders dan wat ik me ervan had voorgesteld, en we besloten om maar naar buiten te gaan.

Buiten zagen we wat mannen in de verte, het was een behoorlijke afstand, de foto's zijn helaas niet geweldig, maar dit was wel een momentje om te genieten. Schreeuwende mannen in een jurk rennen achteruit met een stuk aas aan een touw, en dan komt er uit de verte een valk aan scheren die het aas probeert te pakken. De meeste valken lukte het niet in eerste instantie en pakten het aas pas als het uiteindelijk stil op de grond lag. Er was 1 valk die zijn baasje te slim af was, hij pakte het aas af en kroop vlak voor ons onder een auto. Die luie jurk stapte sacherijnig in zijn auto om de valk op te halen. Je denk dan dat hij wel even leuk op de foto wil, maar nee hoor hij kon blijkbaar niet zo goed tegen zijn verlies.

Voorbereiding, papieren worden gecontroleerd, camera staat klaar.

Jammer dat de foto niet scherp is, maar hier komt de valk net aanvliegen.

Op de terugweg nog even langs Riffa fort gereden om een glaasje lemon mint te drinken.

Oliebollen

We zijn terug in Bahrein en zijn olie bollen aan het bakken. Gerlinde begon vanmorgen met alle ingrediënten klaar te zetten. Daarna moest het gist rijzen, ze dacht dat het niet werkte, en ging naar de winkel om ander gist te kopen, toen ze terug kwam was het gist aardig aan het borrelen, maar ze dacht dat het gist over het hoogte punt was. gooide het weg en begon opnieuw. Ook dit werkte niet, kortom nog een keer naar de winkel, en nog een keer in een kommetje gedaan. Onder tussen was alles aan het rijzen, en we hebben alles maar in het deeg gedaan.

Nadat we de eerste lading hadden gemaakt werd de olie koud. Tja het al oude probleem van stekkers en verloop stukjes. Verlengsnoeren uit Nederland hebben verkeerde stekkers. Deze had ik ooit al eens veranderd maar om 1 of andere reden hebben we weer de oude Nederlandse stekkers. Dus met verloopstukjes, helaas kunnen die niet tegen de kilowatts vereist voor een frituurpan. We besluiten om de tafel met hete Olie een paar meter te verzetten. Een ander kort Bahreins verlengsnoer biedt uitkomst. Maar helaas de Bahreinse stekkerdoos slaat thermisch af. Toch het oorspronkelijke koord weer aangesloten maar nu met een ander verloopblokje.
Het gaat nu al een halfuurtje goed, ik verwacht dat ze goed zullen smaken na al deze moeite.

Athene 5

De ochtend begon met een 50' fartlek, het einde van de fartlek was een heuveltje. Vanaf deze heuvel zag ik Lycabetus. Ik ben terug gewandeld naar ons appartement, mijn benen kunnen niet zo goed tegen heuvel af rennen. Terug in het appartement had ik het koud, de temperatuur is minstens 10 graden lager dan gisteren. Het was tijd om ontbijt te kopen bij de bakker, maar ik moest eerst even pinnen bij de ATM. Iedere keer weer spannend in Griekenland, ik stop mijn bankpas in de automaat, ik voer mijn pin in, ik selecteer het bedrag en dan staat op het scherm "neem uw pas uit", het apparaat begint een alarm geluid te maken, en verder gebeurd er niets, oei mijn pasje zit in het apparaat, en er gebeurd niets, tatu tatu, en opeens komt mijn pas en het geld te voorschijn. Pfff.

Het is half twaalf, tijd om te ontbijten, je we zijn redelijk op het Griekse ritme overgestapt. 12 uur ontbijt 4 uur lunch en 10 uur het diner.
Na het ontbijt zijn de kinderen knieperties gaan bakken, en Gerlinde en ik hebben een wandeling gemaakt naar het topje van Lycabetus. Prachtig uitzicht over heel Athene, alle hoogte punten van afgelopen dagen konden we aanwijzen. Het was ijzig koud gelukkig was er een restaurantje op de top, hier hebben we even een kopje koffie gedronken.
Bij terugkomst hadden de kids de kniepertjes klaar, en tot verrassing hadden ze ook in een aantal een papiertje verstopt met waarschijnlijk een wens voor het volgend jaar. Ik ben weer vergeten hoe ze dit noemen, bij ons vroeger waren de knieperties gewoon plat.
De wijk Exarcheia waar we verblijven ligt aan de voet van Lycabetus, bij vertrek eerst weer even genoten van de graffiti.

Mooie gedachte zo tussen kerst en oud en nieuw.

 "Dedicated to the poor and homeless here and around the globe"

Meter hoge bloeiende Rozemarijn

Gerlinde vond het een redelijke klim.

Zo'n Euphorbia wilden we vroeger zo graag in de tuin, maar ze gingen altijd dood. 

Bijna boven

Bloeiende Agave

Koud hè

Acropolis

Temple of Hephaestus

Panathenaic Stadium

Mount Lycabetus 277 m hoog.

Terug gekomen in onze wijk genieten we nog even van alle kleine winkeltjes, er is van alles wat. De meeste met iets artistieks, en sommige zeer oudbollig, en na zo'n wandeling loop je te watertanden bij de geur die uit iedere bakkerij komt. Bij de laatste hebben we veel te veel lekkere dingen gekocht voor de lunch.

Athene 4

Het was tijd om Acropolis te bezoeken, tot nu toe waren we er langs gelopen, vandaag was het geen kerst, geen zondag en geen staking. Helaas werden we om 3 uur al van de berg afgestuurd omdat het sluitingstijd was, dit hadden we nog niet zo vroeg verwacht.

Porch of the Caryatids.

Theatre of Dionysus

 s'Avonds gegeten bij 360, met uitzicht op Acropolis.

Athene Egina

Vandaag zijn we met de boot naar Egina geweest. Egina is een eiland voor de kust van Athene. Bijzonder dat eilanden altijd trekken, we wonen op een eiland en ook op vakantie moeten we even op een boot naar een eiland.
We gingen met de metro naar Pireas, en van Pireas met de boot naar Egina. Op de boot was het heerlijk warm, in het zonnetje op het dek in een T-shirt wachten we op het vertrek, echter zodra we de haven verlieten werden de jassen weer snel te voorschijn gehaald.

 Meeuwen vliegen mee met de boot, ze hebben exact dezelfde snelheid als de boot, een heerlijk foto momentje. Wat me opviel is dat die meeuwen hun poten in zo'n mooie houding hebben.

De eerste aanblik op Egina, een vuurtoren, deze plek hebben we ook als laatste aanblik van de zon gebruikt.

In het haventje genieten we van het heldere water, de bodem kun je kraak helder zien. Visjes zwemmen rond, vissersbootjes liggen te wachten voor de volgende vaart. We komen langs een visafslag, we willen eigenlijk op een terrasje zitten maar Thomas moet bijna kotsen van de geur, we besluiten om maar een terrasje verder te nemen. Na 20 minuten heftig zwaaien naar een ober besluiten we maar verder te lopen zonder een drankje. Het valt me wel meer op dat Grieken niet echt een volk is dat erg veel aandacht besteed om veel te verkopen. We besluiten om een auto te huren, er staat een bordje dat een steeg in wijst, we volgende de pijlen en uiteindelijk komen we in een klein steegje en gaan een deur binnen, een paar trappen op en daar zit een mevrouw voor auto verhuur. Ik regel een auto, 25 euro voor een middag, het leek me wel een redelijke prijs. De man naast haar wordt op pad gestuurd om de auto te halen. Ik vraag me af waar we de auto wordt afgeleverd, dat is simpel hij wordt voor op de straat afgeleverd. Bij de auto stappen we snel in wand we blokkeren de weg, ik ben blijkbaar de enige die zich druk maakt om zoiets. Bart heeft de kaart, er staan drie wegen op, dus dat is eenvoudig navigeren, in de praktijk blijken er meer wegen te zijn. In de bergen komen we een bonte kraai tegen.

De eerste stop is bij de temple of Aphaia, die oude grieken wisten ook wel mooie plekjes met mooie uitzichten te vinden.

We zijn na het bezichtigen van dit prachtige plekje naar het stadje Marina gegaan, het was uitgestorven, er was helemaal niemand, we zagen een prachtig terras met uitzicht op zee. we liepen naar het raam om te kijken of er iemand binnen zat. Er zat een man achter de computer, en voor de rest was het restaurant leeg, de man bleef achter zijn computer zitten, hij had blijkbaar de omzet voor de dag al gemaakt. Uiteindelijk zijn we in een klein restaurantje beland waar een hele aardige vrouw opnoemde wat ze te eten kon maken, ik had het gevoel dat we haar avondmaal aan het nuttigen waren, maar het was lekker. We zijn terug gereden langs de kust naar de vuurtoren. 

Auto ingeleverd, biertje gedronken en met de boot weer terug.