Bouwval op idyllisch plekje

Een maand geleden kwam ik tijdens een rondje rennen samen met EJ op een pracht locatie. Er stond een huis dat helemaal was afgebrand. Gerlinde en ik zijn er vandaag naar toe gereden, en er stonden minstens 12 auto's rond het huis, de locals hebben overduidelijk deze mooie plek terug genomen en er een publieke ruimte van gemaakt. We hebben er heerlijk gezeten, Gerlinde had wel een beetje een kort broekje aan, we hadden niet verwacht dat er zovelen zouden zijn. Maar er werden geen opmerkingen over gemaakt. Er was een man die flink doorstappend naar ons toe kwam, na een vriendelijk "salam alaikum" van mijn kant was het ijs gebroken. Met een vriendelijke lach keek hij even rond en vervolgde zijn wandeling.

Wel een fantastisch uitzicht vanuit de woonkamer

Foto genomen vanaf een pier voor het huis.

Thuis aangekomen was ik toch wel nieuwsgierig wat er is gebeurd, en na wat zoeken werk vond ik een artikel in het archief van Gulf Daily News. 2011

Ik heb het voor het gemak even vertaald.

Boerderijen aangevallen door gewapende bende. (2011)

Een gewapende bende baande tijdens de onrust zijn weg naar de boerderijen van de leden van de regerende familie in Demistan en Karzakan met een tractor. Er zijn getuigen gebracht om te getuigen in het Eerste Lagere Nationale Veiligheids Hof, de getuigen waren gisteren niet in staat om de 32 verdachten te identificeren, de daders droegen maskers tijdens het vermeende incident. Drie Aziaten werden opgeroepen als getuigen à charge tegen de verdachten, die worden beschuldigd van, "deel uit te maken van een gewapende bende", die het eigendom van de leden van de regerende familie aan hebben gevallen. De mannen worden ook beschuldigd van brandstichting, schade aan boerderijen en andere privé-eigendommen, productie en het bezit van Molotov cocktails, diefstal en illegale bijeenkomsten. De getuigen, die hun getuigenis doormiddel van een vertaler gaven, zei dat alle mannen maskers droegen, waardoor het onmogelijk is om de aanvallers welke aanwezig in de rechtbank waren te identificeren. De eerste getuige zei dat er geen veiligheidspersoneel nodig was omdat de kwekerij in Karzakan nog nooit eerder werd aangevallen. Dit gold tot en met 16 maart, toen de plaats was aangevallen door naar schatting 100 gemaskerde mannen, deze braken met een tractor de hoofdingang, voegde hij eraan toe. De getuige zei dat de mannen waren gewapend en hij kon zichzelf of zijn collega's niet verdedigen en hij moest zijn opzichter inlichten, die hen vertelde naar het strand te lopen en te wachten tot de kustwacht kwam. De boerderij toezichthouder zei dat 18 fietsen, een auto, meubelen en contant geld werden gestolen uit woning en dat BD150 van de arbeiders gestolen is. De tweede getuige zei dat naar schatting 45 gemaskerde mannen de boerderij in Karzakan bestormde nadat een deel van de muur met een tractor was afgebroken. Hij zei dat de mannen de plaats in brand staken en stolen alles wat tot de eigenaar en medewerkers behoorde, met inbegrip van zijn gouden ring en BD55. De man die de leiding heeft van het vee, zei dat ze 10 minuten nadat er werd geplunderd vluchten. De derde getuige, die de enige werknemer van Demistan boerderij is, zei dat gemaskerde mannen de tuin binnen vielen nadat de hoofdpoort naar beneden was gehaald met een tractor. Hij zei dat ze elektronische apparatuur beschadigden en daarna zijn woonvertrekken in brand staken. Advocaten hebben gevraagd om een vierde getuige, die een detective is bij de National Security Agency, naar de rechtbank te roepen. De hoofdrechter in de Lagere Nationale Veiligheid Hof stemde in met het verzoek, maar eiste dat de advocaten van de verdediging ook hun getuigen ook op 28 juni te brengen

Farms attack 32 are jailed
By MOHAMMED AL A'ALI , Posted on » 27 September 2011
Tweeëndertig mannen zijn gisteren voor 15 jaar in de gevangenis gezet, ze namen deel aan het plat walsen van boerderijen van regerende families.
Ze werden veroordeeld voor aanvallen met tractoren tijdens de onrusten in Demistan en Karzakan. Elke verdachte werd schuldig bevonden van brandstichting, beschadiging van boerderijen en ander privé bezit, het maken van molokov cocktails, diefstal en samenzwering
De advocaat Mohsin Al Shuwaikh was ervan overtuigd dat de verdachten eventueel strafvermindering zouden krijgen. De 32 mannen werden samen gebracht ook al waren het 3 verschillende groepen, de rechtbank is erin geslaagd om ze samen te voegen omdat er 1 leider was. We hebben nu een goede kans om straf vermindering te eisen en een verzoek in te dienen bij het hoger gerechtshof. Een nationaal veiligheidsdienst medewerker heeft het hof eerder ingelicht om de boerderijen te ontmantelen in Maart. Er waren 11 getuigen die alibi's verschaften, maar er wordt beweerd dat zij aanwezig waren tijdens de aanvallen. Hun bewijs kwam nadat de drie aziaten niet in staat waren de verdachten te identificeren.

Wat is dat meneer

Een paar dagen geleden zaten Fabrice en ik in de auto op weg naar huis. De reis verliep soepeltjes, Fabrice komt uit Frankrijk en hij leert me zo af en toe een paar woordjes Frans. De les neemt soms een sneltrein vaart, dit is in het algemeen als Fabrice zich opwindt over andere weggebruikers. Op zo'n moment vliegt een stormvloed van Franse woorden door de auto. We hadden net paspoort controle van Bahrein erop zitten, en we reden met een redelijk normale snelheid naar het punt waar de auto's worden gecontroleerd. We hoeven eigenlijk bijna nooit te stoppen, soms wordt er gevraagd om de kofferbak open te maken. Vlak voor de car check kwam er een auto met geweldige snelheid ons afsnijden. De Franse les ging een versnelling hoger, de claxon werd veelvuldig gebruikt, ook de verblindende koplampen werden getest. Maar de man die ons zojuist had afgesneden, liet niks blijken, wellicht zag ie het niet eens, hij had een mooie rood geblokte hoofddoek op.
De douane beambte gaf het seintje dat we konden doorrijden, echter 15 meter verder stopte de auto voor ons, er was een blaffende hond naast onze auto en de sirene ging af alsof er een groot alarm was. De auto voor ons reed door, echter wij werden opzij gedirigeerd. Fabrice had de auto geparkeerd, we stapten beiden uit. De beambte gebaarde ons naar hem toe te komen. De hond werd in de auto gelaten, en drie mannen controleerden de auto. Binnen 5 seconden hield 1 van de mannen iets in de lucht, hij gebaarde mij te komen, hij had een paar pillen in zijn hand, en die kwamen van mijn kant van de auto. Ik heb een bloed hekel aan pillen, ik ben zo'n iemand van het type liever een beetje koppijn dan een pil. Maar dit waren ook geen aspirines, dit waren dikke zwarte pillen. Ik vroeg Fabrice of hij ze herkende, maar ook Fabrice had deze pillen nog nooit gezien. Tja en dan ben je verdacht aan de Saudi grens, we moesten een voor een een kamertje in en een volledige body check volgde. Terug op het bankje werden onze tassen doorzocht, en de paspoorten werden ingenomen. Ai ai. De Auto werd nog steeds geïnspecteerd, motorkap open, kofferbak open, die hond vertikte het om in de motorkap te springen, de kofferbak vond ie OK. Hij bleef blaffen, wij verbaasden ons want er zat echt niks in de auto. Er werd besloten dat er niks in de auto zat, maar onze paspoort was nog steeds binnen, wij moesten ook naar binnen. We moesten plaats nemen op een bankje en het wachten kon beginnen, gelukkig duurde dit niet zo heel lang, we kregen onze paspoort terug en we konden gaan.
De pillen hebben ze gehouden, en we weten nog steeds niet hoe ze er kwamen en wat het was. Tijdens het vervolg van de reis begint het speculeren, erin geluisd, iets uit een tas gevallen van een vriend, tja we zullen het wel nooit weten.

Langs de kust van Al Askar naar Al Dur

Vandaag zijn we in de auto gestapt op weg naar de oostkust van Bahrein. We waren al vaker over de snelweg gegaan langs de oostkust naar het zuiden. De dorpjes hadden we altijd links laten liggen.
Bij Al Askar de snelweg af, het zag er direct leuk uit vanuit de auto. In de verte zagen we een eilandje dit bleek Shaikh Ibrahim Shrine te heten. Ik heb mijn best gedaan om wat meer te weten te komen over het eiland, maar strand op internet op politieke berichten m.b.t. tot minderheden. Ook zag ik dat er een geocache ligt, en op een Facebook pagina zag ik een beschrijving van iemand die per kano er naar toe was gevaren. Deze man trof aalscholvers aan.

Onze autorit ging verder, op een verlaten vlakte wilden we even de benen strekken op het strand. In de auto dachten we wat vreemd dat hier niemand van al dit moois geniet. Bij het strand was een vreselijke geur, welke zo afschuwelijk was dat we zelfs geen aandacht hadden voor alle mooie schelpen die er lagen. Er lagen schelpen van wel 20 cm groot maar die hebben we laten liggen, een paar kleintjes hebben we meegenomen en zijn daarna snel weer in de auto gekropen.
Een eindje verder gereden kwamen we langs een police academy en een gevangenis in aanbouw. In mijn achteruit kijk spiegel zag ik een politie auto ons volgen. Ik draaide een parkeerplaats op en de politie volgde me. hij parkeerde een eindje verderop. We gingen naar een keurig aangelegd strandje, bij het water was het weer een vieze drab, hier gaat nooit iemand zwemmen te goor.
De vogels genoten wel.

We liepen een pier op waar een zeer gammel steigertje was. Tussen de stenen en in het water wemelde het van de vissen en krabben.

We liepen terug naar de auto, de politie man kwam ook weer aangelopen, hij stapte in de auto en ik heb hem voor laten gaan en ben de andere kant opgereden. Via een zandweggetje, "waar ik nog een mooie zwaluw zag", zijn we op een fly-over gekomen zodat we aan de andere kant van de snelweg, via de  tree of life door de woestijn naar huis zijn gereden. Kortom lekker middagje uit.

Toch nog een leuk verhaal gevonden over het eiland: Sheikh Ebrahim Island 

Sheikh Ebrahim Island (sheikh as in religious leader, not member of the royal family), also known as Jazirat Al Shaikh, is a small sandy drop in the ocean topped with an ancient mosque. This supposedly haunted island is shrouded in myths and stories. About 250-300 years ago, it was a pilgrimage site. “People used to come on donkeys all the way from Manama to Askat (the village on the main island across from Sheikh Ebrahim) to visit the sheikh,” explains Mohammed Slaise, Al Dar Island manager. “They used to seek his help to become pregnant, be cured of illnesses, and so on.” Today, the island has a forlorn, almost eerie feel to it. The deserted, sandy grey mosque, with its barred windows and doorless entrance sits on top of arid rocks and the screams of birds fill the air. These birds are everywhere and they clearly reign the island, which is why you can’t set foot on it. “You can’t get off the boat here, because the birds will attack,” explains Mohammed. The sheikh is buried somewhere on the island, but, as is customary in Islam, nobody knows exactly where. In his final years, he became a recluse on the island and would not see anyone, which is probably where the belief that it is haunted originated. “There are so many stories about this island,” says Mohammed. “My mother used to tell us lots of them, she was good at making up stories.” One such tale tells that the sheikh gave sanctuary to a prominent and wanted thief here so that the law never managed to catch him. “They also used to send people who had committed crimes,” recounts Mohammed. “They used to stay with the sheikh and ask for forgiveness for what they had done.” There is a lot to be said for a Bahraini tour guide to this island if you can get one, so try. All those unique little stories put the significance of the place in perspective and make it a lot more interesting. Sheikh Ebrahim can be visited every day except Mondays, Tuesdays and Fridays

Kust bij Jannusan

Vanmiddag zijn we even naar de kust gereden. Eerst waren we bij Abu Subh beach, Gerlinde zat in de auto met een broek zonder pijpen. De parkeerplaats stond vol met jonge mannen en auto's, macho liepen ze rond hun pronk karretjes. Gerlinde rook de testosteron en zei tegen me hier ga ik de auto niet uit. Met een mooie boog over de parkeerplaats, bijna een fietser met twee zware emmers water aan het stuur omver gereden zetten we onze rit voort. Na een poosje rijden kwamen we bij Jannusan via een klein weggetje bij de kust. Vrouwen in Abayah, mannen op een paard en een paar enorme honden die hun baasje uitlieten liepen op het weggetje. We zijn maar even gestopt zodat de schrikkerige paarden en die enorme honden aan de kust waren verdwenen. Aan de kant zagen we dit aller aardigste tafereel.

Ik denk dat een akker vol met venkel is, we zijn niet uit de auto gegaan om even te ruiken, dus zeker weet ik het niet. Op het strand vonden we deze mooie koralen. We moesten wel een beetje selectief kijken, want er waren vele mooie dingen maar er lag waanzinnig veel zwerfafval. Zo zonde, al die flesjes van motorolie, het is gewoon schandalig. en dan heb ik het nog niet over die enorme hoeveelheid plastic zakjes.

Deze schilpad is wellicht op dezelfde dag als Johan Cruyff overleden. Bijzonder on te weten dat deze schilpadden hier ook in de zee zwemmen. Hij was wel een halve meter groot.

Muharraq

Ik woon ruim 2 jaar in Bahrein, en de bezoekjes aan Muharraq zijn me altijd aan mijn neus voorbij gegaan. Claas en Anneke zijn er vorig jaar geweest met Gerlinde en die wilden me het nu wel eens laten zien. Ik zat achter het stuur en de rest van de familie wees me de weg naar de parkeerplaats. Vreemd genoeg moest ik bij de slagboom van de parkeerplaats vertellen wat ik kwam doen. Vreemd, heel vreemd, blijkbaar willen ze alleen een bepaalde doelgroep op de parkeerplaats, maar wij werden door gelaten.

Moderne kunst rond een oude deur, de overgang naar de blauwe lucht zie je bijna niet.

Ik heb genoten van het palet van vormen

Dit was de eerste van vele balkonnetjes met mooi houtwerk.

In de kinder bibliotheek stond dit prachtige beeld.

Goud draad voor het versieren van kleding.

Ik vond het vlechtwerk van het dak erg facinerend

Het samengaan van oude gebouwen met design meubelen.

Ik vind die telefoon zo grappig.

m'n liefste plaatje

Deze planten groeien op een muur.

Dit parel museum stond in 1903 aan de rand van de zee.

In dit kistje heeft vroeger wellicht een kapitaal aan parels gezeten

Na de prachtig bijgewerkte huizen gevuld met design meubelen heb ik minstens zo genoten van dit nog niet opgekuiste straatje.

Die muren worden ondersteund door balken met touw erom.

Saffron by Jena

Door een klein deurtje zagen we opeens dit prachtige binnenplaatsje, een tel nadat ik de foto maakte kwam er een man kippen voeren.

Het is maar goed dat ze hem hebben vastgebonden, dan komt ie in ieder geval niet te dicht bij.