Hardlopen

Mijn collega Fabrice, heeft me afgelopen week iedere dag meegenomen naar kantoor. Onderweg praat je over van alles en nog wat. Hij heeft vorige week de marathon van Dubai gelopen. Tja dan komt alles van vorig jaar weer boven drijven. Mumbai oh wat ging dat lekker die eerste 30 km. en oh wat was dat afzien die heuvel na 35 km, en dan die laatste 5 km. Fabrice stapte ook enigzins moeizaam uit de auto. Zo herkenbaar, tja en toen kwam het plan om samen, met nog 2 anderen 4x10km te doen. Het is volgende week al. Ik kan gemakkelijk 10 km rennen, ik doe het nog ieder weekend, maar de trainingen tussendoor doe ik niet meer. Vanmorgen heb ik een tempo 1 proberen teoen, harslag rond 130 bpm. Mijn tijd is bijna 1 minuut langzamer per km dan 3maanden geleden. Ik wil eigenlijk niet in een wedstrijdje achteraan mee doen. Maar ik vind het veel te leuk om te laten schieten. Goed ik zal komende week wel dood over de finish komen.
Vanmorgen heb ik geprobeerd de drukke wegen te vermijden, ik kwam op een mooi plekje tussen de landbouw kassen en velden. De weg werd op een gegeven moment een grote modderpoel. Het was heel glibberig, uiteindelijk kwam ik eruit met mijn schoenen bedekt met zand. De km erna bleef er continu opgedroogde modder van mijn schoenen spatten. Tja dat had ik niet verwacht in bahrein.

Rijbewijs

Alles was goed voorbereid. De GRO man weigerde me om een mannetje mee te sturen. Ik hoorde van Chris dat de mannen op de rijschool alleen Arabisch spreken. Ik heb een van mijn engineers gevraagd om mij te brengen. Hij werkt net 2 maanden bij ons, nadat hij me bij de rijschool had afgezet. was het even zoeken naar de juiste balie. Maar Abdul kon gelukkig vragen hoe en wat. We hadden snel een stempel te pakken. Terug bij de auto vroeg Abdul aan mij waar het medisch onderzoek moest plaats vinden. Ik liet hem het kaartje zien. En toen moest ie me bekennen dat ie nog maar pas in Dharhan woont en de weg niet wist. We hebben samen lekker lopen zoeken. Ondertussen vertelde Abdul over zijn geboorte plaats. Uiterst interessant, ik kreeg gewoon zin om er eens te gaan kijken. Na een poos zoeken besloten we om te gaan vragen. Grappig hij zag dit als de laatste optie, ik zou precies hetzelfde doen. Ik denk dat dit een eigenschap van een engineer is, je wil het zelf uitzoeken. Het bleek dat we op 300 m van ons doel waren. Het onderzoek begon met bloed onderzoek, nadat ik blufte waarom draai je het rapport van 2 weken geleden niet even uit, was dit niet onderzoek niet nodig en 5 min later had ik het rapport. Als tweede de oog test. Tja het bleek dat ik met mijn linker alles zag en met mijn rechter helemaal geen enkele letter van het bord kon lezen. De zuster keek bedenkelijk, ik begon te vrezen. Maar een paar minuten later kwam ze met de verlossende woorden dat het goed was. Toen weer terug naar de rijschool. We wisten inmiddels de weg. Bij de balie kregen we te horen dat we te laat waren. Het was 11 uur. De GRO meneer had tegen me gezegd voor 13:00  uur. Tja dus toen maar weer terug naar kantoor, zonder rijbewijs.
Vandaag heb ik een taxi genomen naar de rijschool, en binnen 5 minuten liep ik weer naar buiten met mijn rijbewijs in mijn handen.

Morgen

Het is erg druk op mijn werk. Het is lastig om tijd vrij te maken voor cruciale zaken als een rijbewijs laten overschrijven.
Het is een kwestie van prioriteiten stellen. Ik heb morgen mijn hele dag geblokkeerd om een rijbewijs over te schrijven. Ik heb net in de auto van Chris een verhaal gehoord wat me niet erg optimistisch maakt. Maar goed in theorie zou het in een halve dag gepiept moeten zijn.
Als voorbereiding heb ik een aantal formulieren door Honeywell laten maken, ik heb on-line betaald via een collega en ik heb mijn Nederlandse rijbewijs laten vertalen en laten legaliseren.
Ik moet naar de rijschool gaan met deze formulieren om een stempel te halen. Dan moet ik met dit gestempelde formulier naar een medische keuring, tip van Chris ga naar dezelfde als je Iqama dan hoef je geen bloed test te doen want ze kunnen het rapport van de Iqama uit hun systeem toveren. Als het medisch rapport compleet is dan moet ik weer naar de rijschool. Om mijn Arabische rijbewijs te halen.
Tja het klinkt simpel, maar ik begrijp dat er bij de rijschool alleen Arabisch wordt gesproken, en ik ben mijn cursus Arabisch nog niet begonnen.

Bahrain

Afgelopen week was het zover, eindelijk mijn Iqama en mijn multiple entry visum voor Saudi klaar.
Dinsdag kreeg ik te horen dat het mislukt was mijn Iqama was geweigerd omdat de aanmelding bij het engineering counsel niet zichtbaar was in het systeem. Suliman zei tegen me ik ga proberen om het morgen in orde te maken. Hij zou eerst naar het engineering counsel gaan, dan naar de Iqama balie en vervolgens zou hij een multiple entry visum regelen. Ik had er een hard hoofd in, met alle tegenslagen. Woensdag ochtend ben ik niet uitgechecked bij het hotel, ik ben gaan werken, heb een paar keer op die dag Suliman gevraagd naar de voortgang. Het is overal hetzelfde als je maar blijft duwen dan gebeurd er wat. s'Middag toen het rond was heb ik een lift geregeld met een collega. Ik zat er zo vol van dat ik Gerlinde vergat in te lichten. In de auto op de causeway, dacht ik ineens Ojee Gerlinde een SMS sturen, 5 min later geen reactie. Ik dacht snel bellen voordat ik geen ontvangst heb of zo. Eenmaal in Bahrein zoeken we naar mijn huis, heel raar om door een collega naar huis gebracht te worden en niet te weten waar je huis is. En dan bel je aan bij je eigen huis en Gerlinde doet open. Heel bijzonder gevoel. Ik was er helemaal een beetje dizzy van. Thomas was zo blij. Daarna realiseerde ik me dat ik niet geluncht had, wellicht was dit de reden voor het rare gevoel.

De causeway is wel afzien, vooral s'avonds, je moet door een aantal poortjes, tol betalen, Tol bonnetje inleveren, Saudi visum controle, auto controle, Bahrein visum controle, en tot slot, auto belasting poortje.
Tussen ieder poortje zit ongeveer 100 m, en dan probeert iedereen weer voor te dringen en naar de juiste rij te schuiven. De grootste auto's winnen meestal. Ik heb de indruk dat schade hen niet deert totdat er een aanrijding is. Beide keren dat ik de grens ben gepasseerd zag ik een aanrijding in het gedrang. En dan moeten alle auto's erom heen kronkelen. Gekken huis.

Van mijn collega's begrijp ik dat het nu extra erg is omdat er een vakantie periode is. Ik hoop op iets beters.

Ik ben met Gerlinde naar de winkel geweest, dit is zo heerlijk in vergelijking met India. Werkelijk alles wat je hart begeert kun je krijgen. Het huis is ook heerlijk. We hadden het afgelopen nacht een beetje koud, dus maar wat dekens gekocht en een straalkacheltje. Je weet het uit verhalen dat het s'nachts koud kan zijn, op een of andere manier denk je dat zal wel meevallen. Maar ik heb nu ervaren dat het zonder voldoende dekens echt te koud is.

Het is wel heel lekker om het gezin weer bij elkaar te hebben.

Rennen in Al Khobar

Vanochtend mijn eerste rondje gerend in Saoedi. Ik werd vrij vroeg wakker, ik merk dat ik aardig lig te draaien in mijn bed, mijn gedachten zijn bij mijn werk. Ik besluit te gaan rennen, ik doe de gordijnen open en ik zie dat het regent. Brrr dit had ik me niet voorgesteld. Ik kruip weer in mijn nest, maar een half uurtje later kan het toch niet laten om mijn ren kleren aan te doen. Dat strakke sliding broekje lijkt me iets te veel van het goede voor de Saoedi. Maar dit zijn de enige sportkleren die ik bij me heb. Ik denk opeens dat ik wellicht in mijn zwembroek kan gaan. Gisteren was het warm, maar nu ziet het er koud uit dus ik trek ook maar een thermohemd aan. Buiten ben ik blij dat ik deze keuze heb gemaakt. Het plan is ongeveer hetzelfde rondje als wat ik gisteren heb gewandeld. Echter bij de eerste afslag besluit ik een andere weg te nemen, en na 3 km kom, ik met enige verrassing, op hetzelfde punt uit bij de kade. Er zijn nog drie andere hardlopers, en verder natuurlijk niemand, logisch in de regen ga je niet lekker wandelen.
Aan het einde van het park besluit ik om verder te lopen. Maar toen stonden er allerlei obstakels op de stoep, ik besluit aan de andere kant verder te gaan, even later zie ik dat dit een brede midden berm is. Dan moet ik de bocht om, grote hoeveelheden water op straat, ik had de illusie dat ik mijn schoenen wel enigszins droog zou kunnen houden. Er staat zo af en toe obstakel, elegant slinger ik erom heen, totdat mijn voet van de mooi geplaveide stoep afglijdt en ik plat op mijn muil ga, hand open, knie open, mijn kin raakte wel de stenen maar is gelukkig heel gebleven. Is het niet ongelooflijk, loop ik 2 jaar in India, daar waar er zo af en toe een stukje weg is te vinden tussen de potholes en hier val ik op een prachtig strak aangelegd stoepje.

Mooi rondje van bijna 15 km.
Ik kwam ook nog langs een aantal compounds, hoge muren met een enorme laag prikkeldraad er boven. Ik heb altijd een bijzonder gevoel bij die afscheidingen. Ik krijg altijd een beetje Bijlmer bajes gevoel, maar ja je mag wel zelf beslissen of je er in of uit wil. Maar toch heb ik dat gevoel wie is er nou opgesloten of buiten gesloten.

Al Khobar

Ik ben net terug van een wandeling naar de kust. Ik was erg benieuwd of ik Bahrein kon zien liggen. Nou het was net iets te ver weg. Heel erg in de verte kon ik de brug zien. Desalniettemin was het een mooie wandeling, en goed om het Saudi gevoel wat op te vijzelen. Al Khobar uit te spreken als Al Gobar is een stadsdeel. Ik heb wat foto's genomen om het Saudi gevoel weer te geven.

Dit is geeft het straatbeeld weer, grote auto's, moskeeën, en het gezang uit de luidsprekers.
Ik verbaas me steeds over de mensen met jassen aan. Ik had enkel een T-shirt met lange mouwen aan en het zweet staat op mijn rug en voorhoofd.

Na 3.5 km ben ik bij de kust, er is veel drink en eetgelegenheid en ook veel overdekte kinderspeelplaatsen. Ik ben zo blij dat ik een starbucks zie eindelijk een fatsoenlijk kopje koffie na anderhalve week oploskoffie. Bij de voordeur zit het terras gezellig vol iedereen heeft wat lekkers op tafel, maar als ik aan de deur voel dan zit hij op slot. He shit het is weer prayers time, alles is een uur lang dicht. Ik besluit verder te wandelen.

Bij de kade

 Ik zie een vogel, het is een soort kleine reiger maar wat donkerder grijs, zo jammer dat ik alleen mijn Black-Berry bij me heb met speciale extra lage resolutie camera.

Op de foto zie je het helemaal niet, maar aan de horizon zie je de brug naar Bahrein. Ik had zo graag dit weekend al aan de andere kant willen zijn bij Gerlinde, Anne en Thomas. Zei zijn aan het genieten van een luchtshow.

Een bijzonder gebouw in de verte, het is erg groot, en die stipjes in het water zijn flamingo's, grr mijn camera ligt bij Gerlinde.

Ik zie dat de meeste westerse vrouwen hun hoofd niet bedekt hebben. Nou dat is een beetje geruststellend voor Gerlinde en Anne als ze deze kant op moeten komen. Ook al vertelde Viktor me dat zijn vrouw er wel een paar keer op aangesproken is.

Daarna weer terug bij Starbucks en genoten van een bakkie koffie met muffin met blauwe bessen. He lekker even wat quality time. 

Test

Om een verblijfsvergunning te krijgen in Saudi moet ik me registreren bij een engineering community. Dit komt omdat mijn opleiding Engineer is. Ik heb het gevoel dat het aanmelden een test is of je wel een engineer bent. Afgelopen donderdag lukte het de HR medewerkster niet om me aan te melden. Ik heb afgelopen weekend het ook zelf vele malen geprobeerd. Steeds komt de melding probeer het over enkele minuten nogmaals. Vanochtend ben ik weer naar HR geweest, zij zei dat ze hulp ging vragen, later bleek dat het on-line niet lukt en dat we iemand bij het bureau langssturen. Vanavond zag ik een email dat het gelukt was en dat ik enkel nog de documenten moest uploaden. Ook dit was weer een test op de engineering skils. Documenten mochten niet groter zijn dan 512kb, meeste documenten die ik had waren 4 keer de omvang. Mijn comprimeer vaardigheden worden getest. Tot slot een Foto, deze moest ik exact 200*200 pixels maken. Ik begon met comprimeren maar ja toen was mijn pasfoto nog steeds niet vierkant. Dus moest ik er een stukje afknippen, na wat prutsen zag ik dat ik de foto op de pixel nauwkeurig kon croppen. En ja hoor geslaagd voor de test alles geupload. 

Yeah weer een stapje verder.

Weekend

Gisteren was het de eerste dag van het weekend. Afgelopen week ben ik een dag onderweg geweest naar Saoedi, op het vliegveld had ik redelijk wat email verwerkt. De eerste dag op kantoor verging als een roes aan me voorbij en heb geen tijd gehad om email te lezen. Op donderdag wilden een redelijk aantal mensen met me overleggen, dit hadden ze natuurlijk al enige tijd voor hun geschoven. Kortom weer weinig tijd om door die oneindige email stroom te ploeteren.
Alleen op zo'n hotel kamer heb je toch niet veel beters te doen dan rond hangen of wat te werken. Ik heb gisteren de hele dag emails gelezen en beantwoord. Gaf me vandaag voldoende rust om uit te slapen, lekkere muziek van Armin van Buren te luisteren en vervolgens dusdanig actief te worden dat je zin hebt om iets sportiefs te doen. Ik ben naar de gym geweest, gevoelsmatig is het een eeuw geleden dat er iemand een oefening heeft gedaan. Ik heb zelf de stekker in de treadmill gedaan. Na 15 min rennen kwam er een delegatie van 3 mannen in pak kijken naar de faciliteiten. Volgens mij was de rondleider enorm blij dat ie een sporter had. Vijf minuten daarna kwam iemand de ronde doen, alles inspecteren en zijn handtekening zetten op het papier op de deur. Na een halfuur kwam er weer iemand alles inspecteren en zijn handtekening zetten. Tja zo zie je meer mensen kijken hoe het erbij staat dan dat er sporters zijn.

(on)voorbereid

Gisteren was mijn tweede dag op kantoor. Ik had van de eerste dag geleerd dat er geen kantine is. Ik heb s'ochtends een lunch pakket gevraagd bij de receptie. De man gaf aan dat hij Biryani had, Ja is is een land met veel Indiers, en is er dus een Indiase lunch beschikbaar. Op kantoor schoof ik de Biryani in mijn bureaulade. Er hing onmiddellijk een sterke Indiase lucht in mijn hokje. De dag verliep snel, op het moment van lunch kwam iemand een meeting even voorbereiden met.als gevolg dat mijn lunch erbij in schoot . Aan het eind van de dag kreeg ik een lift naar hotel aangeboden. Ik stap uit de auto en het honger gevoel komt. Ik denk ik drop mijn spullen en ga direct naar een restaurant. Op de kamer zie ik de fruitschaal, ik eet 3 appels op. Dat voelt al een stuk beter. Ik loop naar de restaurants maar ik zie dat ze allen zijn gesloten, ook de winkels zijn gesloten, een lichte paniek breekt los, ik heb niet geluncht en ik kan geen avond eten krijgen. Ik zie dat bij Mc Donalds licht brand, de deur wilde gelukkig open.
Terug op de hotel kamer dacht ik: "wie weet misschien is de winkel morgen ook wel dicht". Ik heb maar eens even gegoogled, zie ik op de site dat tijdens het gebed alle winkels dicht zijn. En ik realiseer me opeens dat ik van dat gezang hoorde toen ik op straat liep. Ik ben daarna nogmaals naar buiten gegaan, en ja hoor winkels waren open. Beetje dom, dit had ik misschien van te voren kunnen opzoeken.

Dag 1 in Saoedi

Vannacht on 10 minuten over twaalf geland in Saoedi. Bij de douane waren 10 a 12 balies open. De vier linker balies zijn voor mensen die voor de eerste keer komen. Ik ben dus maar in die rij gaan staan. Ik zag een grote groep met Indiase mensen verveeld om zich heen kijken. Een aantal zaten op de grond. Het verhaal van Amar komt bij me boven drijven 5 uur lang had hij in die rij gestaan. De tip die hij me had gegeven kwam even boven drijven, zorg dat je wat te drinken hebt. 5 uur in een rij zonder drinken is geen pretje en er is niets te krijgen. Ik keek naar de andere rijen, multi entry, GCC en diplomaten. Ik zag dat de rij bij multi entry snel ging. Ik besloot om ook in die rij te gaan staan, de 2 andere blanken achter me volgden me. Op het moment dat ik aan de beurt was zei de douane beambte "I have a first entry". Hij keek vragend naar mij en daarna naar de man die aan het coördineren was. Een moment van spanning werd opgebouwd, en daarna besloot hij om me te helpen. Ik keek nog eens naar de linker 4 rijen, pfff ben ik blij dat ze me gematst hebben.
Het wachten op de koffer van de bagageband was relatief lang. Bij de uitgang stond een taxi chauffeur met een Bordje "Geuchien Vo" groter was het bordje niet.
Bij de auto aangekomen deinsde ik even terug van de omvang van de auto. Een hele grote Toyota V8 5.7 liter, type ben ik even vergeten als auto leek. Op de snelweg hadden we een ras tempo. Bij het hotel aangekomen trekt de chauffeur mijn koffer uit de auto en zet hem neer. Vervolgens gaat hij rommelen in de papieren van de auto, ik krijg het koud, na een aantal minuten is hij klaar. En de chauffeur wil weglopen, ik vraag hem waar het hotel is. Hij kijkt me aan en zegt, maar u staat hier nog steeds!!
Ik dacht ik ben ook wel verwent in dat India waar je nooit een koffer hoeft te dragen, en nu ben ik zo ver dat ik gewoon naast mijn koffer blijf staan in de veronderstelling dat die man hem voor me naar binnen rijdt. Niets is minder waar, de chauffeur zei dat is het hotel en hij liep zelf naar binnen, en ik liep achter hem aan met 2 koffers en een laptop tas aan me te bungelen.
s'Ochtends naar kantoor, ik was wat cache aan het regelen bij de receptie, en een taxi zodat ik naar kantoor kon. Op eens hoor ik achter me mister Guus, en ik draai me om een daar staat 1 van de India engineers. Ik vraag Prashant of ik met hem mee kan rijden, en zo nemen we samen de taxi naar Honeywell.
Op kantoor heb ik nu eindelijk al die mensen gezien waar ik al een paar maanden mee aan de telefoon hang. Erg leuk en ook vooral hoe blij iedereen is dat ik gearriveerd ben, dit geeft wel enige druk, ze hebben hooggespannen verwachtingen. Op een gegeven moment was het tijd om een medical check-up te doen. Ik ben door iemand naar een soort ziekenhuis gebracht. Bizar heb ik net een hele uitgebreide test gedaan in Nederland en kan ik het hier nog een keer herhalen. Wederom Boeddruk, longen luisteren, Xray van je longen, bloed, poep en plas ingeleverd en klaar is kees. Helaas duurt het verwerken van de gegevens wat langer.
Aan het eind van de dag heeft Viktor me naar het Hotel gebracht. Nou mooie eerste dag.

Kromme tenen

2 januari Vandaag weer bij de ambassade geweest. Dit keer hebben ze mijn papieren wel geaccepteerd ook al leek het even weer fout te gaan. De mevrouw bij de receptie vroeg waar de uitnodigingsbrief was. Ik zei hier dit is hem en gaf een papier vol met Arabische tekens. Ze zei ik kan Arabisch lezen en dit is geen uitnodigingsbrief. Ik kreeg het Spaans benauwd het zweet brak me uit. Na wat praten met de mevrouw heeft ze extra haar best voor me gedaan en uiteindelijk de papieren toch geaccepteerd. Ik was zo opgelucht.
Ik keek net even terug op deze blog en zag dat het eerste verhaal ook al ging over tegenslagen mbt visum aanvraag. Ik geloof dat werkelijk alles wat fout kon gaan fout is gegaan. Zelfs mijn poep inleveren voor het medisch onderzoek ging 2 keer fout. Ik heb geprobeerd om chronologisch op te schrijven wat er allemaal tegen zat.
12 november vlucht naar Nederland, ik had 3 koffers bij me, bij het instappen in de trein laat ik de kleinste op het perron staan, enkele kilometers verderop, ben ik uitgestapt en de eerst volgende trein terug genomen. Ik had geluk mijn koffer was gevonden en af te halen bij een balie. Ik stop mijn Nederlandse SIM in mijn telefoon, maar deze werkt niet, balen kan ik geen contact opnemen met Bart. Ik kom op mijn werk aan en er is zoveel aandacht van iedereen dat ik de hele dag op de praatstoel zit en vergeet Bart te bellen. Aan het eind van de middag komt Bart me halen we gaan samen naar zijn kamer.
Ik maak een dossier aan met alle benodigdheden, en een lijst met ontbrekende documenten. Ik vraag aan GRM in Saudi of ik een uitnodigingsbrief kan krijgen, hij antwoord dit is niet nodig. Tja het is die man zijn werk dus ik geloof hem. Ik ga naar HR in Amsterdam en regel een aanvraag formulier voor een VOG.
13 november ik ga naar Gemeentehuis in Bussum om een VOG te halen, men geeft aan dat dit 4 weken duurt, na wat praten blijkt het ook in 1 a 2 weken te kunnen. Ik kom er achter dat ik te optimistisch was, dat ik dacht dat ik dit wel in 1 dag zou kunnen krijgen.
14 november Thea zegt hebben we niet een uitnodigingsbrief nodig we checken het nogmaals en concluderen dat het niet nodig is. We sturen de gegevens op voor pre-check naar CIBT en vragen confirmatie.
15 november medisch onderzoek in AMC, wat voor test heeft u nodig meneer, ik haal het eisen pakket van de site van de ambassade (medisch onderzoek inclusief HIV test) Ik heb meteen ook nog een paar inentingen genomen met hepatitis boost ect. Bloed afgenomen, en de uitslag zou er binnen 2 dagen zijn.
18 november ik krijg bericht van Justis dat het niet duidelijk is waarvoor ik een VOG nodig heb, raar ik had toch duidelijk aangegeven dat het voor een visum voor Saudi was, na even bellen heb ik nog wat andere documenten opgestuurd.
20 november bel ik het AMC of de onderzoeksresultaten er zijn, oh nee meneer dit duurt minstens 5 werkdagen. De tijd tikt weg. Het CIBT geeft aan dat het visum aanvraagpakket compleet is, er is alleen een vraag of er geen aanmeldingsbrief noodzakelijk is, waarop ik de GRM nog eens vraag en hij wederom hetzelfde antwoord geeft. Ik weet de mevrouw bij het CIBT ervan te overtuigen dat het niet noodzakelijk is. (STOM)
22 november ik krijg een email dat mijn VOG klaar is, ik vraag of ik een kopie per mail kan krijgen zodat ik zo snel mogelijk verder kan, dit is helaas niet mogelijk. Nou ja de post kennende is het origineel er dan 1 dag later.
23 november zaterdag geen post in Beerze
25  november ik krijg mijn medisch rapport per email, een keurige brief op AMC briefpapier met handtekening van een arts deze heb ik uitgeprint. Ik stuur het medisch rapport en mijn schooldiploma naar het CIBT om  te laten legaliseren.

Helaas nog geen VOG ontvangen, in Beerze ook op maandag geen post, ik baal zo dat ik het naar Beerze heb laten sturen.

26 november Hehe eindelijk VOG ontvangen, dit heb ik dus maar zo snel mogelijk op de post gedaan naar CIBT om ook te laten legaliseren. CIBT meldt:
Uw Medical is origineel benodigd, en zal het BIG en het Ministerie van Buitenlandse Zaken aandoen.
Uw Diploma zal opvolgend de notaris, Rechtbank, Ministerie van Justitie, en het Ministerie van Buitenlandse zaken aandoen.
Uw Verklaring Omtrent Gedrag zal enkel Buitenlandse zaken aandoen.
Ik denk pff hoe complex kun je het maken, maar goed het schijnt niet al te lang te duren.

CIBT geeft aan dat men mijn legalisatie opdracht niet kan beginnen omdat mijn creditcard niet werkt. Na wat onderzoek blijkt dat we over onze limiet zijn, tja al die vliegreizen en hotel kosten van Gerlinde en kids gaat het hard. Ik besluit creditcard details te emailen maar dat wordt geblokkeerd bij Honeywell (Policy violation) Pff hoe krijg ik dit nou zo snel mogelijk voor elkaar.

Het CIBT meldt me ook dat mijn medisch rapport niet is ingevuld op het juiste formulier. Dus ik met een nieuw formulier naar het AMC en vraag of men de test resultaten wil overschrijven op het andere formulier, gelukkig werkt men mee en kunnen we dit alla minuut regelen, het blijkt echter dat we niet alle testen hebben gedaan. De tijd dringt en ik besluit een parallel pad, ik ga de overige test doen in het AMC en ik ga de papieren toch laten legaliseren.

27 november ik lever opnieuw bloed en ontlasting in (ik vergeet mijn naam op het potje poep te zetten), ik vond het zo'n vies klusje dat ik het te snel afhandelde en niet goed na dacht.

28 november wordt ik gebeld dat mijn poep niet gelabeld was, ik vraag hoe weet u dan dat het van mij is. Oh dat stond op het briefje wat u erbij had gestopt, maar we hebben het vernietigd want dat is de procedure. Kromme tenen.

29 november weer ontlasting ingeleverd.

5 december De tijd begint te dringen, we hebben een vakantie geboekt en al een vlucht geboekt van Bahrein naar Zwitserland op 18 Dec. 4 tot 7 dagen zou het bij de ambassade duren en dan zou ik nog 1 week in Saudi nodig hebben om te registreren. Krap dus. De legalisatie is klaar ik haal de papieren op bij CIBT en loop meteen door naar TASHEEL (vervanger ambassade), Op de ambassade vraagt men waar is uw uitnodigingsbrief. Ik ben zeer overtuigd dat ik die niet nodig heb. Ik heb dit immers enkele malen geverifieerd. Ik weet de man bij de balie aan het twijfelen te brengen, maar naar verificatie ergens achter in een kamertje wordt ik terug gestuurd.
Ik ben zo boos dat ik er spontaan koppijn van krijg, ik besluit uit te waaien op het strand, windkracht 10, heerlijk.
Maar wat moet ik nu, dat gaat niet goed met mijn vakantie, ik zit al een maand te zeggen dat ik volgende week op het vliegtuig stap, ik voel me schuldig, maar wat heb ik misdaan, eigenlijk heb ik zelf maar heel weinig fouten gemaakt, ik heb altijd binnen een halve dag het gevraagde geregeld. Ik besluit om een afspraak te maken na mijn vakantie. Ik vraag aan de GRM wederom een uitnodigingsbrief. Ik kom erachter dat een collega op hetzelfde moment precies hetzelfde is overkomen. Er wordt besloten om een MOFA aan te maken. Dit is een soort uitnodigingsbrief. a.s. zondag 8 december krijg je hem zei de GRM.
Dinsdag 10 december ik vraag of mijn MOFA al klaar is, er schijnt wat vertraging te zijn.
Vrijdag 13 december krijg ik een volledig medisch rapport op het juiste formulier.
Maandag 16 december ik vraag of mijn MOFA al klaar is, ja ja bijna
18 december ik ontvang de MOFA, tja wat zou het fijn zijn dat ik de papieren net voor de vakantie zou kunnen afgeven, wellicht is mijn visum dan klaar na de vakantie. Helaas is het niet meer mogelijk om op dezelfde dag een afspraak te maken, en in de nacht van 18 op 19 december zouden we op vakantie gaan. Mijn ticket hebben we inmiddels geannuleerd en we hebben besloten dat ik met Claas en Anneke meerijdt
Ik maak een afspraak voor 30 december, nou ja dat is dan in ieder geval de eerste dag na onze vakantie.
Een uur later wordt ik opgebeld, er zit een foutje in de agenda en helaas heeft u een afspraak gemaakt op een dag dat TASHEEL dicht zit. Ik moest even weer tot 3 tellen. Terug op de site voor afspraken blijkt dat de eerste mogelijkheid op 2 januari is. Zoals je in het begin kon lezen heeft men vandaag mijn pakket met info geaccepteerd, maar ik had wel weer al mijn overredingskracht nodig om het er door te krijgen.

Over 4 tot 7 dagen is mijn visum klaar, dan naar Saudi en daar 1 week registreren, en dan eindelijk weer samen met Gerlinde.

Oja nog een gemenigheidje, onze spullen staan nog steeds in een container in Mumbai omdat ik geen visum heb. leuk zijn we er straks en dan hebben we onze spullen niet. Gerlinde heeft tijdelijk meubels gehuurd, ik ben benieuwd