woensdag 8 januari 2014

Dag 1 in Saoedi

Vannacht on 10 minuten over twaalf geland in Saoedi. Bij de douane waren 10 a 12 balies open. De vier linker balies zijn voor mensen die voor de eerste keer komen. Ik ben dus maar in die rij gaan staan. Ik zag een grote groep met Indiase mensen verveeld om zich heen kijken. Een aantal zaten op de grond. Het verhaal van Amar komt bij me boven drijven 5 uur lang had hij in die rij gestaan. De tip die hij me had gegeven kwam even boven drijven, zorg dat je wat te drinken hebt. 5 uur in een rij zonder drinken is geen pretje en er is niets te krijgen. Ik keek naar de andere rijen, multi entry, GCC en diplomaten. Ik zag dat de rij bij multi entry snel ging. Ik besloot om ook in die rij te gaan staan, de 2 andere blanken achter me volgden me. Op het moment dat ik aan de beurt was zei de douane beambte "I have a first entry". Hij keek vragend naar mij en daarna naar de man die aan het coördineren was. Een moment van spanning werd opgebouwd, en daarna besloot hij om me te helpen. Ik keek nog eens naar de linker 4 rijen, pfff ben ik blij dat ze me gematst hebben.
Het wachten op de koffer van de bagageband was relatief lang. Bij de uitgang stond een taxi chauffeur met een Bordje "Geuchien Vo" groter was het bordje niet.
Bij de auto aangekomen deinsde ik even terug van de omvang van de auto. Een hele grote Toyota V8 5.7 liter, type ben ik even vergeten als auto leek. Op de snelweg hadden we een ras tempo. Bij het hotel aangekomen trekt de chauffeur mijn koffer uit de auto en zet hem neer. Vervolgens gaat hij rommelen in de papieren van de auto, ik krijg het koud, na een aantal minuten is hij klaar. En de chauffeur wil weglopen, ik vraag hem waar het hotel is. Hij kijkt me aan en zegt, maar u staat hier nog steeds!!
Ik dacht ik ben ook wel verwent in dat India waar je nooit een koffer hoeft te dragen, en nu ben ik zo ver dat ik gewoon naast mijn koffer blijf staan in de veronderstelling dat die man hem voor me naar binnen rijdt. Niets is minder waar, de chauffeur zei dat is het hotel en hij liep zelf naar binnen, en ik liep achter hem aan met 2 koffers en een laptop tas aan me te bungelen.
s'Ochtends naar kantoor, ik was wat cache aan het regelen bij de receptie, en een taxi zodat ik naar kantoor kon. Op eens hoor ik achter me mister Guus, en ik draai me om een daar staat 1 van de India engineers. Ik vraag Prashant of ik met hem mee kan rijden, en zo nemen we samen de taxi naar Honeywell.
Op kantoor heb ik nu eindelijk al die mensen gezien waar ik al een paar maanden mee aan de telefoon hang. Erg leuk en ook vooral hoe blij iedereen is dat ik gearriveerd ben, dit geeft wel enige druk, ze hebben hooggespannen verwachtingen. Op een gegeven moment was het tijd om een medical check-up te doen. Ik ben door iemand naar een soort ziekenhuis gebracht. Bizar heb ik net een hele uitgebreide test gedaan in Nederland en kan ik het hier nog een keer herhalen. Wederom Boeddruk, longen luisteren, Xray van je longen, bloed, poep en plas ingeleverd en klaar is kees. Helaas duurt het verwerken van de gegevens wat langer.
Aan het eind van de dag heeft Viktor me naar het Hotel gebracht. Nou mooie eerste dag.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten