Bahrain: site seeing Oman

We hebben na de marathon en de dag erna een rondje gereden en een paar leuke plekjes ontdekt. Onze chauffeur had onze smaak niet helemaal door, of liever gezegd hij had het helemaal niet door. Het was zo'n man die je vraagt, "dat lijkt me leuk om te zien", waarop hij reageert, "nee dat vind jij niet leuk", en als je wat anders voorstelt dan zegt ie, "dat is veel te ver rijden". Aan de frons op zijn hoofd zag je dat ie dacht, "waarom willen ze in vredes naam een foto maken van een berg", "waarom willen ze op een berg een picknick plek terwijl er in het dal een 5 sterren restaurant is". We waren overduidelijk anders van wat ie gewend is. Tot overmaat van ramp liet ie ons een luxe hotel zien, tja "een prachtig" gebouw maar dit hadden we niet gevraagd. Hij snapte echt niet als wij vroegen. Uiteindelijk na een rit door de bergen stopte ie vlak naast een luxe resort, wat overigens een prachtig plekje was, we hebben een rolletje vol geschoten.

Shangri-La Barr Al Jissah

Een eindje verderop kwamen we langs het oude muscat, en hier staat het Al Alam Palace. Of het mooi is valt te betwisten, maar het is in ieder geval een bijzonder design. Het gebouw is oorspronkelijk gebouwd door de opa van de huidige sultan en heeft de laatste facelift gehad in 1972, wat ook een aardig weetje is dat Koningin Beatrix een paar jaar geleden hier op bezoek was.

Rondom het paleis van Al Alam staat een fort van de Portugesen uit de zestiende eeuw.

Terug in de stad Muscat hebben we een rondje gelopen langs de sultan Qaboos moskee. Het is gebouwd in 1992, er schijnt binnen het op 2 na grootste tapijt van de wereld te liggen. Tja we mochten er niet in omdat het vrijdag was, dus dit moeten we maar geloven. Het schijnt dat er 20000 mensen in kunnen, de eerste chauffeur die we hadden vanaf het vliegveld vertelde ons dat ie regelmatig vol zit.

In Fanja was een gezellige markt, met potten, veevoer, en vele andere snuisterijen, Gerlinde heeft een blik gekocht, de stoffer stond haar blijkbaar niet aan, of ze verwacht wellicht dat ik zelf een palmblad in de juiste vorm weef.

Voorbij Fanja gingen we een rivierbedding in Wadi heet dit in Oman (in Saudi trouwens ook). Er was een put met vele slangen en evenzoveel pompen. Vrachtwagen reden af en aan om water te halen. Een eindje verderop waren schapen aan het grazen.

Aan de overkant van de rivier stond een toren, er was geen trap, het ging gewoon stijl schuin omhoog. Het was een ware uitdaging want mijn spieren stonden stijf van het lopen van de dag ervoor. Terwijl we steun zochten aan de muur begon er iets te bewegen, het was deze hagedis.

Pim begint aan de afdaling.

Het oude dorp bij Fanja was erg interessant, tuinen waren omheint met muren en prachtig betegelde poorten, vreemd genoeg lag voor de meeste deuren een laag puin, vreemd dat schrille contrast, waanzinnig veel aandacht voor de aanleg en versiering en dan het gewoon niet gebruiken.